Pierwsze dni listopada są czasem wyjątkowym, w którym szczególnie mocno uświadamiamy sobie, iż jesteśmy niedoskonali, nasze ciało jest śmiertelne, a wszystko to, co ziemskie musi się kiedyś skończyć. Nastrój tych dni skłania do zastanowienia się nad upływającym czasem, przemijaniem życia i jego nieuchronnym kresem, nad wiecznością.
Dnia 1 listopada, w uroczystość Wszystkich Świętych zwracamy się o pomoc i wstawiennictwo do tych, którzy odeszli przed nami i wraz z Chrystusem królują w niebie. Są wśród nich święci wyniesieni do chwały ołtarzy przez Kościół oraz ci, którzy w czasie swego ziemskiego pielgrzymowania przestrzegali Bożych przykazań: byli cisi, pokorni, miłosierni, czynili pokój, łaknęli sprawiedliwości, a ich serca jaśniały czystością. Świętość tych ludzi pozostaje bezimienna, ale znana jest Bogu. Oni dają nam przykład jak należy postępować, aby po trudach ziemskiej wędrówki oglądać Pana.
2 listopada wspominamy Wszystkich Wiernych Zmarłych. W kościołach, kaplicach, na cmentarzach rozbrzmiewają modlitwy w ich intencji. Widzialnymi dowodami naszej pamięci o tych, którzy odeszli, są nagrobki, płonące znicze, składane na grobach kwiaty. Jednak najważniejsza jest modlitwa o wieczny odpoczynek i światłość dla zmarłych.
Jest to również sposobny czas dla okazania naszej troski o stare, zabytkowe groby, znajdujące się na łódzkich cmentarzach. Od piętnastu już lat w uroczystość Wszystkich Świętych na łódzkim Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej odbywa się kwesta na rzecz ratowania zabytków tej trójwyznaniowej nekropolii. Dzięki corocznym zbiórkom udało się odrestaurować kilkadziesiąt nagrobków na wszystkich częściach cmentarza - katolickiej, prawosławnej i ewangelickiej.