Spotkanie to, pełne modlitwy i wdzięczności, przypadło w dziesiątą rocznicę poświęcenia kościoła parafialnego. Proboszcz ks. kan. Paweł Szajner, który od początku tworzy tę wspólnotę, przedstawił sprawozdanie duszpastersko-gospodarcze, ukazując żywy obraz parafii złożonej z Mrowin, Łażan, Krukowa i Zastruża.
W homilii bp Bałabuch podkreślił, że fundamentem każdej modlitwy jest pokora. Odwołując się do przypowieści o faryzeuszu i celniku, mówił o konieczności stawania przed Bogiem z sercem skruszonym i pełnym zaufania. - Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje – przypomniał, wskazując, że modlitwa jest nie tyle obowiązkiem, co radością spotkania z Bogiem.
Wizytacja była także okazją do spotkania z licznymi grupami parafialnymi, które tworzą duchowe zaplecze tej młodej, ale niezwykle dynamicznej wspólnoty. Rada Parafialna, Schola, Służba Liturgiczna, Żywy Różaniec, Grupa modlitewna św. Ojca Pio, Bractwo Szkaplerza Świętego, osoby adorujące Pana Jezusa czy apostolat „Margaretka” to dowód, że modlitwa i działanie idą tu w parze.
Trudno nie dostrzec, że w Mrowinach duch wspólnoty owocuje konkretnym zaangażowaniem. Wspólna modlitwa, troska o świątynię i serdeczna więź z duszpasterzem sprawiają, że to miejsce staje się prawdziwym domem wiary – zbudowanym, jak przypomniał biskup, na fundamencie pokory.
Do sakramentu bierzmowania przystąpiło blisko 20 kandydatów
Młodzież z parafii Matki Bożej Królowej Polski z Mrowin w dekanacie Żarów, z wielką nadzieją, przyjęła sakrament bierzmowania, którego udzielił im 18 marca bp Adam Bałabuch.
- To ważne wydarzenie w moim życiu, przygotowywałem się do tego sakramentu kilka lat i głęboko wierzę, że będę przez to lepszy, pobożniejszy, a moja wiara będzie silniejsza – mówił jeszcze przed przyjęciem bierzmowania Mateusz z Krukowa, pobliskiej miejscowości należącej do par. Mrowiny.
W czasie homilii bp Adam Bałabuch zwrócił uwagę na wielką łaskę jaką jest przekazana młodym wiara: - Myślę, że zdecydowana większość z nas miała to szczęście, że wychowaliśmy się w rodzinie katolickiej, wierzącej i Bóg pociągnął nas przez wiarę, przez świadectwo naszych najbliższych, pociągnął nas przez wspólnotę Kościoła, do którego należymy. Stąd także, wy młodzi możecie cieszyć się łaską wiary, która dzisiaj przyprowadziła was do tej świątyni, by prosić o sakrament bierzmowani – mówił bp Bałabuch.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
„Łyso wam?” – rzucił drwiąco nieco rok temu premier Donald Tusk w jednym z internetowych nagrań. To hasło stało się od tej pory symbolem, nabierając co i rusz nowego-tego samego znaczenia. Teraz mówi o „zakutych łbach”, w kampanii parlamentarnej pytał obywatela „Z jakiej paki” oczekuje reparacji od Niemiec. Język co najmniej potoczny, by nie powiedzieć prostacki, a już na pewno nieprzystający do szefa polskiego rządu. Komuś się ławeczka i piwko pomyliło z wysokim urzędem.
Łyso nam, kiedy ministerialna, osobista decyzja Waldemara Żurka powoduje wycofanie apelacji w sprawie byłej rzecznik Straży Granicznej, kobiety znieważonej publicznie przez celebrytę. Sprawa kpt. Anny Michalskiej i aktora Piotr Zelta nie jest już tylko sporem o słowa. To symbol. Funkcjonariuszka, która w czasie kryzysu na granicy brała na siebie ciężar komunikacji państwa, zostaje sama. A decyzja zapada wysoko, bardzo wysoko, aż zaskakująco blisko „kierownika” I nagle okazuje się, że państwo potrafi być surowe wobec munduru, a miękkie wobec tych, którzy ten mundur publicznie lżą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
