To wyjątkowi pielgrzymi. Pięciu mężczyzn. Idą pieszo, a w drodze pchają i ciągną na specjalnym wózku obraz Jezusa Miłosiernego. Ich cel to Watykan i spotkanie z Ojcem Świętym. W drogę wyruszyli 12 kwietnia br. z Łodzi. Kiedy dotrą do Rzymu – dokładnie nie wiadomo, bo trudno przewidzieć, co ich spotka. Według szacunków, przejście ponad 2 tys. km zajmie im ok. 3 miesięcy. Będą wędrowali przez Polskę – m.in. Częstochowę, Kraków i Wadowice, następnie przez Słowację, Węgry, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Włochy aż do Watykanu. Po tygodniu drogi, 20 kwietnia, pielgrzymi dotarli na Jasną Górę. Pielgrzymkę tworzą osoby po wyrokach średnio 10-letnich. – Wiem, to brzmi strasznie – wyznaje Roman Zięba, jeden z uczestników wyprawy. – Trzeba było nieźle narozrabiać w życiu, żeby siedzieć w więzieniu tyle lat, ale dzisiaj jesteśmy przykładem na to, że Pan Bóg uzdrawia, że nie ma takiej ciemności, w którą by nie wszedł. Modlimy się za prześladowanych chrześcijan – to jest główna intencja tej drogi, ale też za prześladowców, bo mając więzienną przeszłość, będąc niegdyś krzywdzicielami, najlepiej wiemy że każdy kat był kiedyś ofiarą. Modlimy się o nawrócenie tych, którzy dzisiaj mordują – podkreśla pielgrzym.
Pielgrzymka kierowców na Jasną Górę
Z odnowionym sercem w drogę!
Reklama
Krajowe Duszpasterstwo Kierowców i MIVA Polska organizują w sobotę 9 maja br. XIV Ogólnopolską Pielgrzymkę Kierowców na Jasną Górę pod hasłem: „Z odnowionym sercem w drogę!”. Pielgrzymujemy w trosce o większe bezpieczeństwo na polskich drogach, aby radości życia i podróżowania nie przesłaniały tragedie drogowe, spowodowane często ludzkim grzechem i nieodpowiedzialnością. Przybywajmy do tronu Maryi Królowej Polski, jak często przybywał tu św. Jan Paweł II, który stąd swoją modlitwą ogarniał wszystkie sprawy Kościoła i całej Ojczyzny. Misjonarze modlą się razem z kierowcami i za kierowców.
Program pielgrzymki: Kaplica Cudownego Obrazu – godz. 10.30 – czuwanie modlitewne; godz. 11.00 – Msza św. pod przewodnictwem abp. Józefa Górzyńskiego; godz. 12.00 – zawierzenie kierowców i podróżujących.
Serdecznie zapraszamy!
Organizatorzy
Krótko
W dniach 11-12 kwietnia trwała III Ogólnopolska Pielgrzymka Karawaningowa, która zgromadziła 400 załóg w liczbie ponad 1 tys. użytkowników przyczep kempingowych i kamperów. Za organizację odpowiadał ks. Mariusz Chmura, miłośnik karawaningu, którego wspierali członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Karawaningowego „Razem w Drodze”.
19 kwietnia na Jasną Górę przybyli strażacy powiatu mieleckiego, którzy od 10 lat co roku pielgrzymują do Matki Bożej. Wraz ze strażakami przyjechały rodziny – w sumie kilkaset osób. Obecny był Zarząd Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej w Mielcu. Wystawiono ponad 70 pocztów sztandarowych.
19 kwietnia dotarła na Jasną Górę 12. Nocna Pielgrzymka „Na przekór” z Piekar Śląskich. Trasę 60 km pielgrzymi pokonali w 14 godz. i 15 min. W tym roku w nocnej wędrówce wzięło udział 240 pątników, w tym 5 kapłanów oraz 2 siostry zakonne.
Program Uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Jasna Góra, 2-3 maja 2015 r.
2 maja– sobota 18.30 – Procesja maryjna po wałach – o. Krystian Gwioździk, podprzeor Jasnej Góry
19.00 – Msza św. – o. Jan Poteralski, podprzeor Jasnej Góry
– Apel Jasnogórski – o. Stanisław Jarosz
– Czuwanie – ojcowie pasjoniści z Łodzi oraz siostry pallotynki
3 maja – niedziela 5.30 – Godzinki o Najświętszej Maryi Pannie
6.00 – Odsłonięcie Cudownego Obrazu Matki Bożej
– Msza św. z homilią – o. Robert Jasiulewicz
10.00 – Modlitwa dziękczynna: „Życie konsekrowane w służbie Kościoła i Ojczyzny” – prowadzi o. Kamil Szustak
10.45 – Ingres Księży Biskupów
11.00 – Msza św. z homilią – abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
– Powitanie – o. Arnold Chrapkowski, generał Zakonu Paulinów
– Ponowienie Milenijnego Aktu Oddania Polski Matce Bożej
– Przyrzeczenie Duchowej Adopcji (po Komunii św.)
14.00 – Droga Krzyżowa – o. Stanisław Jarosz oraz animatorzy Duchowej Adopcji
16.15 – Różaniec – o. Michał Legan
18.30 – Procesja eucharystyczna po wałach – o. Mariusz Tabulski, definitor generalny Zakonu Paulinów
19.00 – Msza św. z homilią – abp Wacław Depo, metropolita częstochowski
21.00 – Apel Jasnogórski z udziałem Wojska Polskiego – bp Józef Guzdek, biskup polowy Wojska Polskiego.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Do bazyliki w Jablonnem w regionie Libereca powróciła w sobotę skradziona niedawno czaszka św. Zdzisławy. Relikwię przekazali przedstawiciele policji na zakończenie pielgrzymki zorganizowanej w dniu świętej.
Konserwatorka, która pracowała nad zagrożoną podczas kradzieży czaszką świętej z XIII w., przekazała uratowaną relikwię arcybiskupowi Pragi Stanisławowi Przibylowi, który odprawiał główną Mszę dla kilkuset pielgrzymów. Arcybiskup pokazał ją zgromadzonym i położył na ołtarzu głównym. Pozostanie tam wystawiona do wieczora. To ostatnia możliwość zobaczenia relikwii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
