Każda z nas ma „biżuterię”, którą nosi zawsze – także wtedy, kiedy uwija się nad garnkami albo goni tramwaj. Mówi się przecież, że włosy to największa ozdoba kobiety. Jak o nie dbać, żeby faktycznie dodawały urody?
Podstawa pielęgnacji włosów to mycie – tak często, jak to jest potrzebne. Włosy, tak jak skóra, nie lubią gorącej wody. Kiedy więc przetłuszczają się zbyt szybko albo kiedy są zniszczone, spróbuj używać do ich mycia trochę chłodniejszej wody niż do tej pory. Tłuste włosy można płukać wodą z dodatkiem octu albo naparem z rumianku (lekko rozjaśnia), mydlnicy, skrzypu lub pokrzywy. Może im też pomóc zmiana szamponu na taki, który ma jak najwięcej naturalnych składników. Środki chemiczne mogą bowiem podrażniać skórę głowy i pobudzać ją do nadmiernej produkcji sebum, czyli łoju. Podczas mycia włosów można zafundować sobie masaż, który poprawia ukrwienie cebulek włosowych – przez kilka minut masować skórę kolistymi ruchami palców. Do włosów farbowanych używamy specjalnych szamponów, które zapobiegają żółknięciu blondu i wypłukiwaniu innych kolorów.
Po oczyszczeniu włosów warto zaaplikować im odżywkę. Odżywianie jest ważne zarówno teraz, kiedy włosy są sfatygowane letnim słońcem, jak również w zimie, kiedy przesusza je ciepłe powietrze z grzejników. Słabe włosy wzmocni maseczka, np. zrobiona własnoręcznie z żółtka, kilku kropel olejku rycynowego i odrobiny soku z cytryny. Nałóż ją na włosy pół godziny przed myciem i owiń głowę folią i ręcznikiem. Świetne efekty regeneracyjne i wzmacniające daje olejek arganowy, który pomaga również w walce z łupieżem i innymi chorobami. Olejki pomagają też okiełznać kręcone włosy, które mają skłonność do puszenia się.
Wymagają regularnego podcinania, żeby nie rozdwajały się na końcach i żeby fryzura nie traciła kształtu. Jeśli musisz używać suszarki (kto nie musi?), włączaj ją dopiero wtedy, kiedy włosy są już lekko podsuszone. Do robienia fryzur z długich włosów najlepiej używać gumek z miękkiego materiału i plastikowych spinek. Ponieważ długie włosy najbardziej niszczą się w nocy, podczas pocierania o poduszkę, można je związywać przed spaniem w luźny kok na czubku głowy albo zaplatać w warkocz.
W liście do prefekta Kongregacji Nauki Wiary, Kardynała Luisa F. Ladarii, SJ, Ojciec Święty wyjaśnił motywy swej decyzji zezwalającej, aby kobiety mogły w Kościele katolickim pełnić na mocy mandatu swego biskupa posługę lektoratu i akolitatu.
Przypomniał jednocześnie, że posług tych, wynikających z kapłaństwa powszechnego wszystkich ochrzczonych nie można mylić z kapłaństwem służebnym (hierarchicznym) przyjmowanym na mocy święceń. Zaznaczył, że „Kościół nie ma żadnej władzy udzielania święceń kapłańskich kobietom”.
Z Mazowsza nasza jubileuszowa droga prowadzi nas na północ, do krainy tysiąca jezior – na Warmię. Docieramy do Olsztyna, by pokłonić się Tej, która wita wszystkich przybywających do serca tego miasta. Matka Boża Miłosierdzia, czczona tutaj w wiernej kopii wizerunku z wileńskiej Ostrej Bramy, jest dla mieszkańców Warmii znakiem łączności z dawnymi Kresami i dowodem na to, że miłosierdzie Boże nie zna granic. Pod opieką duszpasterzy i w duchu franciszkańskiej wrażliwości na ludzką biedę, Maryja otwiera tu swoje dłonie dla każdego strudzonego wędrowca.
Kiedy stajemy przed tym wizerunkiem, widzimy Maryję bez Dzieciątka, z rękami skrzyżowanymi na piersiach w geście pokornego przyjęcia Bożej woli. To „Matka Miłosierdzia”, która wpatruje się w nas z taką samą czułością, jak z wysokości wileńskiej bramy. Historia tego obrazu w Olsztynie jest nierozerwalnie związana z powojennymi losami Polaków, którzy przywieźli ze sobą miłość do Ostrobramskiej Pani jako najcenniejszy skarb. To tutaj, w cieniu wiekowych murów, Maryja uczy nas, że prawdziwa siła tkwi w łagodności i przebaczeniu.
W parafii Trójcy Świętej we Wrocławiu‑Krzykach młodzież rozgrywała wewnętrzny turniej w ping ponga. Na finał przyjechał biskup Jacek Kiciński CMF, który zagrał mecz ze zwycięzcą turnieju. Wcześniej biskup Jacek przewodniczył Mszy świętej kończącej Biały Tydzień.
Ks. Jakub Deperas, wikariusz parafii i opiekun wspólnoty Phileo, zaznacza, że obecność bp. Jacka Kicińskiego na turnieju nie była przypadkowa. – Biskup Jacek był u nas na bierzmowaniu w kwietniu i po kolacji zaszedł jeszcze do salek, wiedząc, że tam są młodzi i chciał z nimi chwilę spędzić czasu. Zobaczył, że grają w ping-ponga i zagrał z nimi. Okazało się, że bardzo dobrze gra i widać, że lubi grać w ping-ponga – opowiada ks. Deperas, zaznaczając, że to właśnie wtedy młodzi zaprosili biskupa na planowany turniej– Jak to zobaczyli, od razu go zaprosili, a on bardzo entuzjastycznie do tego podszedł. Dopytywał potem, kiedy dokładnie odbędzie się turniej. Udało mu się przyjechać na dzień finałowy – dodaje ks. Jakub.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
