W historię Warszawwskiej Pielgrzymki Pieszej, która od ponad 300 lat co roku w sierpniu przemierza pątniczy szlak na Jasną Górę, wpisana jest historia ludzi, którzy podejmują trud pielgrzymowania, oraz nazwiska duszpasterzy sprawujących nad nimi duchową opiekę. Fragment tych dziejów, lata 1976-89, przypomina książka „Drogocenne słowa”, zawierająca wybór rekolekcji głoszonych na trasie WPP. W tomie znalazły się rozważania wybitnych polskich teologów i duszpasterzy, m.in.: o. Rufina Abramka OSPPE, ks. Mieczysława Brzozowskiego, ks. Józefa Tischnera, o. Tadeusza Łukaszuka OSPPE, o. Jacka Salija OP, o. Aleksandra Hauke-Ligowskiego OP, ks. Walentego Królaka, ks. Stefana Księżopolskiego.
Reklama
W latach 1976-82 konferencje pielgrzymkowe wpisywały się w ogólnopolski program przygotowań do jubileuszu 600-lecia Jasnej Góry i zawierały wiele nawiązań do historii i znaczenia sanktuarium. Tematyka konferencji bardzo często nawiązywała też do aktualnej sytuacji społecznej. Myślą przewodnią rozważań ks. Mieczysława Brzozowskiego, który prowadził rekolekcje w 1981 r., było pytanie: Czym jest naród? Rekolekcjonista rozważał m.in. takie zagadnienia, jak „Wiara jako fundament egzystencji narodu” czy „Wolność – dar i zadanie”. W 1982 r. – w czasie stanu wojennego – WPP była szczególnie liczna: na Jasną Górę przybyło 52 tys. pielgrzymów. Punktem wyjścia rozważań ks. Józefa Tischnera było stwierdzenie, że człowiek jest istotą pielgrzymującą, co oznacza, że wędruje dzięki nadziei, która nie tylko podtrzymuje go w jego wędrówce, ale też umożliwia mu życie. Rekolekcjonista podkreślał, że tak jak istnieje nadzieja indywidualna, istnieje też nadzieja narodowa. Analizował również słowa Cypriana Kamila Norwida o narodzie: „On idzie przez krew, popiół, przez rozczarowanie i przez słowo – przez milczenie pokory i To, Co Dzisiaj się nazywa”.
Kolejne pielgrzymki odbywały się w latach nasilonej konfrontacji państwa komunistycznego z Kościołem. Rozważania podczas pielgrzymki w 1985 r. – czyli niespełna rok po zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki przez oficerów bezpieki – prowadził o. Tadeusz Łukaszuk, który jako temat przewodni wybrał cytat z Listu św. Pawła do Rzymian, tak często przywoływany przez ks. Jerzego: „Zło dobrem zwyciężaj”. Mówił m.in. o złu moralnym, grzechu społecznym oraz cywilizacji miłości jako leku na zło społeczne.
Tom „Drogocenne słowa” przypomina realia okresu schyłku PRL-u, czasu, kiedy polski Kościół, pielgrzymki – wśród nich Warszawska Pielgrzymka Piesza – były azylem swobody i wolności. Nietrudno też zauważyć, że głoszone konferencje zachowały swoją aktualność; rozważania wybitnych duszpasterzy, którzy przed laty przemierzali szlak WPP, także dziś uwrażliwiają sumienie, wskazują drogę, pomagają odkrywać wartości. Aktualne pozostają słowa o. Rufina Abramka, który w 1976 r. mówił do pielgrzymów: „Przez wszystkie wielkie sprawy, które działy się na Jasnej Górze, i z powodu obecności Jasnogórskiej Pani w narodzie, dokonywała się i wciąż dokonuje sprawa wychowania i rozwoju człowieka”. Wybór rekolekcji z pielgrzymiego szlaku WPP wpisuje się w to dzieło.
* * *
„Drogocenne słowa w latach 1976-1989”, Wydawnictwo Koronis, ul. Ugory 3/57, 85-132 Bydgoszcz, tel./fax (52) 373-79-88, www.koronis.com.pl, e-mail: koronis@1gb.pl.
Ks. prałat dr Henryk Jagodziński – prezbiter diecezji kieleckiej, pochodzący z parafii w Małogoszczu, został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka, nuncjuszem apostolskim w Ghanie i arcybiskupem tytularnym Limosano. Komunikat Stolicy Apostolskiej ogłoszono 3 maja 2020 r.
Ks. Henryk Mieczysław Jagodziński urodził się 1 stycznia 1969 roku w Małogoszczu k. Kielc. Święcenia prezbiteratu przyjął 3 czerwca 1995 roku z rąk bp. Kazimierza Ryczana. Po dwuletniej pracy jako wikariusz w Busku – Zdroju, od 1997 r. przebywał w Rzymie, gdzie studiował prawo kanoniczne na uniwersytecie Santa Croce, zakończone doktoratem oraz w Szkole Dyplomacji Watykańskiej. Jest doktorem prawa kanonicznego.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi
W kolejnym dniu ekumenicznej modlitwy o jedność Kościoła liturgię celebrowano w Starokatolickim Kościele Mariawitów pw. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi. Mszy świętej w rycie trydenckim (w języku polskim) przewodniczył duchowny mariawicki - brat kapłan Szczepan Orzechowski, proboszcz parafii w Dobrej.
W liturgii udział wzięli przedstawiciele bratnich Kościołów Chrześcijańskich zrzeszonych w łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz duchowni Kościoła Katolickiego, wśród nich bp Zbigniew Wołkowicz - administrator Archidiecezji Łódzkiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.