Żyjemy szybko. Mamy coraz więcej możliwości, a jednocześnie coraz częściej brakuje nam pokoju, relacji i poczucia sensu. Wielu z nas nosi w sobie pragnienie zmiany, ale nie wie, od czego zacząć.
W odpowiedzi na potrzeby współczesnego świata, we wrześniu w Krakowie odbędzie się wyjątkowe wydarzenie FIRE 2026 - ODBUDUJ. Siebie. Innych. Świat, organizowane przez Szkołę Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu Matki Kościoła prowadzoną przez braci kapucynów i świeckich.
Nie będą to kolejne rekolekcje, ani seria wykładów. FIRE jest zaproszeniem do przejścia osobistej drogi inspirowanej życiem św. Franciszka z Asyżu - człowieka, który sześć razy mógł zawrócić, a jednak za każdym razem wybierał odwagę, zaufanie i Boga.
W ciągu jednego dnia uczestnicy przejdą przez siedem przełomów, które prowadzą od pytania o własne życie do osobistej decyzji. Każdy etap łączy opowieść o św. Franciszku, świadectwa współczesnych ludzi oraz przestrzeń ciszy, modlitwy i refleksji.
FIRE to wydarzenie dla tych, którzy:
● szukają nowego początku,
● przeżywają życiowy kryzys lub czas ważnych decyzji,
● chcą odnowić swoją relację z Bogiem,
● pragną odbudować relacje z bliskimi,
● chcą odkryć, do czego Bóg zaprasza ich dzisiaj.
Reklama
Hasło „Odbuduj” nie odnosi się jedynie do historii św. Franciszka. Jest pytaniem skierowanym do każdego uczestnika: Co Bóg chce odbudować w moim życiu?
Finałem wydarzenia będzie osobista decyzja uczestników - odpowiedź na Boże zaproszenie i pierwszy konkretny krok, który mogą postawić po powrocie do swojej codzienności.
FIRE 2026 - ODBUDUJ. Siebie. Innych. Świat, odbędzie się w 19 września 2026, w Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!” w Krakowie. Wydarzenie wpisuje się w obchody Roku Świętego Franciszka z Asyżu.
Organizatorzy zapraszają zarówno osoby od lat zaangażowane we wspólnoty i życie Kościoła, jak i tych, którzy od dawna szukają miejsca, gdzie mogliby na nowo usłyszeć Boga i odnaleźć kierunek dla swojego życia. Czasem wystarczy jedno słowo, jedna decyzja i jeden krok, aby rozpocząć odbudowę.
Więcej informacji i zapisy na stronie organizatora: https://vigilamus.org/fire
ZAPROSZENIE DO UDZIAŁU W FIRE 2026
A gdyby Bóg powiedział dziś do Ciebie jedno słowo: „Odbuduj”?
Może od dawna żyjesz w biegu. Może wszystko wydaje się być na swoim miejscu, a jednak czegoś Ci brakuje. A może właśnie przeżywasz czas pytań, zmęczenia albo ważnych decyzji.
Jeżeli na powyższe pytania Twoje odpowiedzi brzmiały “TAK”, zapraszamy Cię na wyjątkowe wydarzenie FIRE 2026 - ODBUDUJ. Siebie. Innych. Świat.
Reklama
FIRE to nie rekolekcje, ani konferencja, na której będziesz słuchać kolejnych konferencji. To dzień, w którym możesz razem ze św. Franciszkiem z Asyżu przejść własną drogę. Zatrzymamy się przy siedmiu przełomach jego życia. Odkryjemy, że jego historia, pomimo dzielących nas stuleci, jest zaskakująco podobna do naszej codzienności: pogoń za sukcesem, doświadczenie kryzysu, spotkanie z własnym lękiem, trudne decyzje, zaufanie Bogu i odkrywanie wspólnoty. Podczas FIRE będziesz mieć możliwość wzięcia udziału w inspirujących konferencjach, modlitwach, uwielbieniu, wysłuchasz poruszających świadectw. Będziesz mieć również czas na chwilę ciszy, by usłyszeć najważniejsze pytanie:
Co Bóg chce odbudować w moim życiu?
Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi. Nie musisz być „idealnym chrześcijaninem”. Wystarczy, że przyjedziesz z otwartym sercem i zdecydujesz się zrobić pierwszy krok.
Św. Franciszek usłyszał kiedyś jedno wezwanie: „Odbuduj mój Kościół.” Nie wiedział jeszcze, jak wielka droga jest przed nim. Zaczął od jednego kroku. Może właśnie taki krok czeka również na Ciebie.
Przyjedź do Krakowa. Zatrzymaj się. Posłuchaj. Spotkaj Boga. Spotkaj ludzi, którzy - tak jak Ty - szukają życia pełnego nadziei.
FIRE 2026 - ODBUDUJ. Siebie. Innych. Świat.
Być może w Twoim życiu wszystko rozpocznie się od jednej decyzji.
FIRE 2026 odbędzie się 19 września w Centrum Jana Pawła II w Krakowie.
Wydarzenie organizuje Szkoła Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu Matki Kościoła wraz z braćmi kapucynami.
FIRE26: dokonaj przełomu ze św. Franciszkiem
19 września 2026 r. w Centrum Jana Pawła II w Krakowie w godzinach 9:00-21:00 odbędzie się FIRE 2026 - ogólnopolskie spotkanie chrześcijańskie będące czasem modlitwy, uwielbienia, rozmów, świadectw i refleksji. Organizatorem wydarzenia jest Szkoła Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu Matki Kościoła.
Reklama
“Odbuduj siebie, innych i świat” - to hasło tegorocznego FIRE. Tego dnia wspólnie pójdziemy drogą siedmiu przełomów, w której będzie nam towarzyszył św. Franciszek. Jak kiedyś Bóg powiedział do niego: „Odbuduj mój Kościół”, tak dzisiaj wzywa nas do nowej odbudowy – naszego życia, naszych bliskich i świata.
Podczas FIRE jednego dnia doświadczysz siedem kroków prowadzących do jednej decyzji, decyzji będącej początkiem zmiany w Twoim życiu.
Wydarzenie jest skierowane do singli, rodzin, młodzieży, dzieci, wspólnot i do każdego, kto chciałby w nim uczestniczyć. Ze względu na ograniczoną ilość miejsc, rejestracja jest obowiązkowa i odbywa się przez stronę: vigilamus.org/fire.
Szkoła Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji to dzieło stworzone przez Braci Kapucynów i świeckich. Celem formacji jest niesienie ludziom pomocy w spotkaniu żywego Boga i życiu Ewangelią w codzienności. Wydarzenie organizuje Szkoła Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu Matki Kościoła wraz z braćmi kapucynami.
Wielką zasługą św. Teresy jest powrót do ewangelicznego rozumienia miłości do Boga. Niewłaściwe rozumienie świętości popycha nas w stronę dwóch pokus. Pierwsza - sprowadza się do tego, iż kojarzymy
świętość z nadzwyczajnymi przeżyciami. Druga - polega na tym, że pragniemy naśladować jakiegoś świętego, zapominając o tym, kim sami jesteśmy. Można do tego dołączyć jeszcze jedną pokusę -
czekanie na szczególną okazję do kochania Boga. Ulegając tym pokusom, często usprawiedliwiamy swój brak dążenia do świętości szczególnie trudnymi okolicznościami, w których przyszło nam żyć, lub zbyt
wielkimi - w naszym rozumieniu - normami, jakie należałoby spełnić, sądząc, iż świętość jest czymś innym aniżeli nauką wyrażoną w Ewangelii.
Teresa nie znajdowała w sobie dość siły, aby iść drogą wielkich pokutników czy też drogą świętych pełniących wielkie czyny. Teresa odkrywa własną, w pełni ewangeliczną drogę do świętości. Jej pierwsze
odkrycie dotyczy czasu: nie powinniśmy odsuwać naszego kochania Boga na jakąś nawet najbliższą przyszłość. Któraś z sióstr w klasztorze w Lisieux „oszczędzała” siły na męczeństwo, które notabene
nigdy się nie spełniło. Dla Teresy moment kochania Boga jest tylko teraz. Ona nie zastanawia się nad przyszłością, gdyż może się czasami wydawać zbyt odległa lub zbyt trudna. Teraz jest jej ofiarowane
i tylko w tym momencie ma możliwość kochania Boga. Przyszłość może nie nadejść. „Dobry Bóg chce, bym zdała się na Niego jak maleńkie dziecko, które martwi się o to, co z nim będzie jutro”.
Czasami myśl o wielu podobnych zmaganiach w przyszłości nie pozwala nam teraz dać całego siebie. Zatem właśnie chwila obecna i tylko ta chwila się liczy. Łaska ofiarowania czegoś Bogu lub przezwyciężenia
jakiejś pokusy jest mi dana teraz, na tę chwilę. W chwili wielkiego duchowego cierpienia Teresa pisze: „Cierpię tylko chwilę. Jedynie myśląc o przeszłości i o przyszłości, dochodzi się do zniechęcenia
i rozpaczy”. Rozważanie, czy w przyszłości podołam podobnym wyzwaniom, jest brakiem zdania się na Boga, który mnie teraz wspomaga. „By kochać Cię, Panie, tę chwilę mam tylko, ten dzień dzisiejszy
jedynie” - pisze Teresa. Jest to pierwsza cecha realizmu jej ducha - realizmu ewangelicznego, gdyż Chrystus mówi nieustannie o gotowości i czuwaniu. Ten, kto zaniedbuje teraźniejszość,
nie czuwa, bo nie jest gotowy. Wkłada natomiast energię w marzenia, a nie w to, co teraz jest możliwe do spełnienia. Chrystus przychodzi z miłością teraz. To skoncentrowanie się na teraźniejszości pozwala
Teresie dostrzec wszystkie możliwe okazje do kochania oraz wykorzystać je. Do tego jednak potrzebne jest spojrzenie nacechowane wiarą, iż ten moment jest darowany mi przez Boga, aby Go teraz, w tej sytuacji
kochać. Nawet gdy sytuacja obecna jawi się w bardzo ciemnych barwach, Teresa nie traci nadziei. „Słowa Hioba: Nawet gdybyś mnie zabił, będę ufał Tobie, zachwycały mnie od dzieciństwa. Trzeba mi
jednak było wiele czasu, aby dojść do takiego stopnia zawierzenia. Teraz do niego doszłam” - napisze dopiero pod koniec życia.
Teresa poznaje, że wielkość czynu nie zależy od tego, co robimy, ale zależy od tego, ile w nim kochamy. „Nie mając wprawy w praktykowaniu wielkich cnót, przykładałam się w sposób szczególny
do tych małych; lubiłam więc składać płaszcze pozostawione przez siostry i oddawać im przeróżne małe usługi, na jakie mnie było stać”. Jeśli spojrzeć na komentarz Chrystusa odnośnie do tych, którzy
wrzucali pieniądze do skarbony w świątyni, to właśnie w tym kontekście możemy uchwycić zamysł Teresy. Nie jest ważne, ile wrzucimy do tej skarbony, bo uczynek na zewnątrz może wydawać się wielki, ale
cała wartość uczynku zależy od tego, ile on nas kosztuje. Zatem należy przełamywać swoją wolę, gdyż to jest największą ofiarą. Przezwyciężając miłość własną, w całości oddajemy się Bogu.
Były chwile, gdy Teresa chciała ofiarować Bogu jakieś fizyczne umartwienia. Taki rodzaj praktyk był w czasach Teresy dość powszechny. Jednak szybko się przekonała, że nie pozwala jej na to zdrowie.
Było to dla niej bardzo ważne odkrycie, gdyż utwierdziło ją w przekonaniu, że nie trzeba wiele, aby się Bogu podobać. „Dane mi było również umiłowanie pokuty; nic jednak nie było mi dozwolone, by
je zaspokoić. Jedyne umartwienia, na jakie się zgadzano, polegały na umartwianiu mojej miłości własnej, co zresztą było dla mnie bardziej pożyteczne niż umartwienia cielesne”. Teresa nie wymyślała
sobie jakichś ofiar. Jej zadaniem było wykorzystanie tego, co życie jej przyniosło.
Umiejętność docenienia chwili, odkrycia, że wszystko jest do ofiarowania - tego uczy nas Teresa. My sami albo narzekamy na trudny los i marnujemy okazję do ofiarowania czegoś trudnego Bogu,
albo czynimy coś zewnętrznie dobrego, ale tylko z wygody, aby się komuś nie narazić lub dla uniknięcia wyrzutów sumienia. Intencja - to jest cały klucz Teresy do świętości. Jak wyznaje, w swoim
życiu niczego Chrystusowi nie odmówiła, tzn. że widziała wszystkie okazje do czynienia dobra jako momenty wyznawania swojej miłości.
Inną cechą, która przybliża ją do nas, jest naturalność jej modlitwy. Teresa od Dzieciątka Jezus, która jest córką duchową św. Teresy od Jezusa, jest jej przeciwieństwem odnośnie do szczególnych łask
na modlitwie. Złożyła nawet z tych łask ofiarę, bo czuła, że w nich można szukać siebie. Jej życie modlitwy było często bardzo marne, gdyż zdarzało się jej zasypiać na modlitwie. Po przyjęciu Komunii
św. zamiast rozmawiać z Bogiem, spała. Nie dlatego, że chciała, ale dlatego, że nie potrafiła inaczej. Ważny jest fakt, iż nie martwiła się za bardzo swoją nieumiejętnością modlenia się. Wierzyła, że
i z takiej modlitwy Chrystus jest zadowolony, gdyż ona nie może Mu ofiarować nic więcej poza swoją słabością.
Aby się przekonać, jak daleko lub jak blisko jesteśmy przyjmowania Ewangelii w całej jej głębi, zastanówmy się, jak podchodzimy do niechcianych prac, mniej wartościowych funkcji, momentów, gdy nie
jesteśmy doceniani, a nawet oskarżani. Czy widzimy w tym okazję, aby to wszystko ofiarować Chrystusowi, czy też walczymy o to, aby postawić na swoim lub zwyczajnie zachować twarz? Jak postępujemy wobec
osób, które są dla nas przykre? Czy je obgadujemy, czy też widzimy w tym okazję, aby im pomóc w drodze do Boga? Teresa powie, gdy nie może już przyjmować Komunii św. ze względu na zaawansowaną chorobę,
że wszystko jest łaską. Czy każda trudna sytuacja, trudny człowiek jest dla mnie łaską?
Pogrzeb ks. Wojtka stał się dla mnie nadzwyczajnymi rekolekcjami o kapłaństwie, o życiu pomimo śmierci, o Kościele, który jest piękną wspólnotą – napisał po uroczystości ks. kan. Krzysztof Ora. I rzeczywiście: 1 października w Kątach Wrocławskich nie zabrakło łez i bólu, ale jeszcze mocniej wybrzmiewała wiara, że śmierć nie ma ostatniego słowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
