Wizyta wpisała się w obchody 25-lecia istnienia spółki. W spotkaniu uczestniczył biskup sosnowiecki Grzegorz Kaszak, który ponowił zaproszenie Premiera RP na uroczyste odsłonięcie i poświęcenie pomnika dedykowanego funkcjonariuszom służb mundurowych, urzędnikom państwowym i samorządowym, którzy poświęcili swoje życie w służbie Bogu, niepodległej Ojczyźnie i społeczeństwu. W spotkaniu uczestniczył także wojewoda śląski Jarosław Wieczorek oraz poseł na Sejm RP Robert Warwas.
O planach i nowych inwestycjach poinformował premiera Daniel Ozon – prezes Zarządu JSW KOKS S.A. Wynika z nich, że w najbliższych latach zakład wyda na inwestycje 7 mld zł. W Dąbrowie powstanie nowa bateria nr 4, która zwiększy moce produkcyjne i będzie spełniała wszystkie normy środowiskowe. – W 2005 r. nasz zakład odwiedził prezydent Lech Kaczyński, który stwierdził, że istotą polskiej gospodarski jest silny przemysł, który daje milionom Polaków stabilne, dobrze wynagradzane miejsca pracy. Jastrzębska Spółka Węglowa jest jedną z największych firm na Śląsku i doskonale wypełnia założenia śp. Lecha Kaczyńskiego – powiedział Daniel Ozon.
Podkreślił też, że węgiel koksujący jest strategicznym surowcem w Unii Europejskiej. – W ubiegłym roku udało nam się wciągnąć go na listę krytycznych surowców. Co roku importuje się prawie 40 mln ton węgla koksującego do Europy. Nasz zakład wytwarza około 15 mln ton węgla koksującego. Dodatkowo produkujemy 3,5 mln ton koksu rocznie. Rynek, nie tylko europejski ale i światowy, jest przed nami otwarty – podkreślił Ozon. Zdradził też plany inwestycyjne do roku 2030. – Planujemy wydać 7 mld zł na rewitalizację kopalni Krupiński, wzmocnienie Elektrociepłowni w Radlinie, pragniemy odtworzyć, a raczej wybudować nową kopalnię węgla koksującego Dębieńsko. Dodatkowo planujemy zrealizować program budowy instalacji do produkcji wodoru, produkcji węgli aktywnych do usuwania rtęci. Przymierzamy się do nowoczesnego przerobu smoły koksowniczej na włókna węglowe wykorzystywane przy produkcji np. samochodów czy samolotów. W Dąbrowie Górniczej będziemy budować dwie nowe baterie – nr 4 i po jej wybudowaniu w 2021 r. wyłączymy baterię nr 3 i odbudujemy ją od podstaw. Patrzymy z optymizmem na rynek hutniczy w Europie, to nasi główni klienci, ale oprócz tego eksportujemy koks do Indii – to z kolei rynek bardzo perspektywiczny, który ze 100 mln ton stali urośnie w najbliższych latach do 300 mln. Pragniemy coraz lepiej wykorzystywać produkty węglopochodne – wspomniane: wodór i włókna węglowe. Planujemy zbudować z naszymi partnerami autobusy zasilane wodorem, które obsługiwałyby naszą aglomerację. To spory krok w bardzo ważną kwestię dbania o czyste powietrze w naszym regionie – powiedział prezes Zarządu JSW KOKS S.A.
– Nowoczesna, innowacyjna gospodarka opiera się na produkcji stali. My jesteśmy jednym z głównych producentów wsadu, bez którego stal nie powstanie, czyli koksu – powiedział Mateusz Morawiecki, podkreślając wagę zakładu, którego produkt jest eksportowany do kilkunastu krajów świata. Zapewnił także o pełnym poparciu rządu dla nowych inwestycji i o staraniach rządu, aby podnieść standard życia Polaków do poziomu europejskiego. – Pragniemy to zrobić, goniąc gospodarczo różne kraje Europy Zachodniej. Liczę, że za 5-7 lat dogonimy Włochy, 10-15 – Francję, później Niemcy. To jest możliwe! Pokazujemy to, uprawiając skuteczną politykę w ciągu tych trzech lat rządzenia Polską. Polityka społeczna nie musi stać w sprzeczności z polityką rozwojową, z polityką inwestycji – zapewniał Mateusz Morawiecki. Premier odniósł się do komentarzy medialnych dotyczących stanowiska ministra Jacka Czaputowicza w sprawie wniosku ministra Zbigniewa Ziobry do Trybunału Konstytucyjnego. – Nie ma żadnej rozbieżności pomiędzy ministrem sprawiedliwości i ministrem spraw zagranicznych co do interpretacji możliwości kierowania zapytań o decyzję do naszego Trybunału Konstytucyjnego w zakresie poszczególnych przepisów Traktatu o Unii Europejskiej – powiedział premier Mateusz Morawiecki podczas spotkania w Dąbrowie Górniczej.
JSW KOKS S.A. Oddział Przyjaźń w Dąbrowie Górniczej jest sukcesorem Zakładów Koksowniczych Przyjaźń; kontynuuje tradycje koksownictwa i hutnictwa w regionie, sięgające końca XVIII wieku. Koksownia została zaprojektowana i wybudowana jako kompleks składający się z czterech baterii koksowniczych, licznych obiektów towarzyszących, w tym obiektów przygotowania mieszanki węglowej, instalacji suchego chłodzenia koksu, zespołu sortowni koksu, instalacji oczyszczania gazu koksowniczego i odzysku węglopochodnych, instalacji oczyszczania ścieków i składowiska odpadów, obiektów energetycznych i pomocniczych.
Zamiar wprowadzenia związków partnerskich, w tym dla osób tej samej płci oznacza walkę z małżeństwem przez pozbawienie go szczególnej roli, jaką pełni. To atak na ład społeczny i wartości, jakie wyznajemy - napisali Kaszubi w liście otwartym do premiera Donalda Tuska. W południe złożyli w tej sprawie protest w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Do bazyliki w Jablonnem w regionie Libereca powróciła w sobotę skradziona niedawno czaszka św. Zdzisławy. Relikwię przekazali przedstawiciele policji na zakończenie pielgrzymki zorganizowanej w dniu świętej.
Konserwatorka, która pracowała nad zagrożoną podczas kradzieży czaszką świętej z XIII w., przekazała uratowaną relikwię arcybiskupowi Pragi Stanisławowi Przibylowi, który odprawiał główną Mszę dla kilkuset pielgrzymów. Arcybiskup pokazał ją zgromadzonym i położył na ołtarzu głównym. Pozostanie tam wystawiona do wieczora. To ostatnia możliwość zobaczenia relikwii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
