Jak skończy się próba sił między Teheranem i Waszyngtonem? Czy czeka nas nowa wojna na Bliskim Wschodzie? Ludzie bardzo się boją nowego konfliktu, który – zdaniem irackiego kardynała Louisa Raphaëla I Sako – byłby katastrofą nie tylko dla Iranu, ale także dla Iraku, Syrii, Libanu, a nawet Arabii Saudyjskiej. Kardynał ufa, że nie dojdzie do militarnego starcia, i zachęca strony do rozwagi i dialogu.
* * *
The Korea Times
Czy Papież odwiedzi Koreę Płn.?
Reklama
Nie wiadomo, co musiałoby się wydarzyć, żeby Papież pojechał w tym roku do Korei Płn. Spekulacje o tym, że Franciszek może odwiedzić najbardziej opresyjny reżim świata, rozgorzały w październiku ub.r. po wizycie prezydenta Korei Płd. w Watykanie. Moon Jae-in przekazał Ojcu Świętemu informację, że dyktator z północy półwyspu – Kim Dzong Un chętnie gościłby papieża w swoim kraju. Wizyta Franciszka miałaby pomóc w obniżeniu napięcia na Półwyspie Koreańskim i byłaby zarazem dużym krokiem ku osiągnięciu pokoju. Papież miał w ubiegłym roku odpowiedzieć prezydentowi Moon Jae-inowi, że rozważy zaproszenie, gdy zostanie ono sformalizowane. Później o sprawie było cicho do czasu, gdy pojawiły się informacje, że Ojciec Święty planuje odwiedzić w tym roku Japonię. Niejako przy okazji mógłby zahaczyć o Koreę Płn. Teraz Watykan mówi oficjalnie, że pielgrzymce do Azji nie sprzyja wzrost napięcia, który zanotowano na Dalekim Wschodzie po kolejnych dwóch próbach rakietowych przeprowadzonych w maju przez północnokoreańską dyktaturę.
Tajwan jest pierwszym krajem azjatyckim, który zalegalizował związki jednopłciowe. Ustawa daje im takie same prawa jak małżeństwom heteroseksualnym. Za uchwaleniem kontrowersyjnego prawa była niemal cała klasa polityczna. Prezydent Tajwanu wypowiadał się o projekcie wręcz entuzjastycznie. Sprzeciwiały mu się Kościół katolicki i niektóre środowiska konserwatywne, ale nic to nie dało, ponieważ tajwański Trybunał Konstytucyjny już 2 lata temu, w odpowiedzi na skargę konstytucyjną, nałożył na rządzących obowiązek zrównania praw osób żyjących w homozwiązkach z prawami małżeństw.
Nowa legislacja na pewno nie spodobała się w Pekinie, który uznaje Tajwan za zbuntowaną wyspę; wśród politycznych celów Chin jest także ten, aby przejąć nad nim kontrolę. Być może nowa ustawa była traktowana przez tajwańskich polityków jako element poskramiający polityczne apetyty chińskich komunistów i jednocześnie zawarcie sojuszu z potężnym na świecie homoseksualnym lobby.
* * *
AsiaNews.it
Przemilczany wywiad
Watykański sekretarz stanu kard. Pietro Parolin udzielił historycznego wywiadu chińskiej gazecie „Global Times”. To dziennik blisko związany z rządzącą Państwem Środka komunistyczną partią. Niestety, jak zauważył serwis Asia News, wywiad jest praktycznie nieznany w samych Chinach.
„Global Times” jest gazetą anglojęzyczną, a jej zadaniem jest prezentowanie międzynarodowej opinii publicznej chińskiego punktu widzenia. W chińskojęzycznej prasie trudno szukać wzmianki o wywiadzie z sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej. Pierwszym powodem jest fakt, że Chiny żyją dziś czym innym – na topie jest wojna handlowa z USA, która może mieć negatywne konsekwencje dla i tak łapiącej lekką zadyszkę chińskiej gospodarki. Niewielkie cytaty z wywiadu ukazały się jedynie w skierowanych do zewnętrznego odbiorcy chińskich mediach. Część komentatorów sugeruje, że taki był właściwy cel publikacji, aby w kontekście konfliktu ekonomicznego z USA przesłać chiński przekaz: Watykan jest z nami.
* * *
The Public´s Radiiiiio
Cerkiew jako pretekst
Czy budowa prawosławnej katedry w centrum Jekaterynburga była tylko pretekstem, aby zająć atrakcyjne tereny pod komercyjne inwestycje? Jest o tym przekonanych część demonstrantów, którzy przez kilka dni, mimo surowych działań rosyjskiej milicji, protestowali przeciwko budowie. O co chodzi? W jednym z nielicznych parków Jekaterynburga rosyjski miliarder Igor Altuszkin rozpoczął budowę prawosławnej katedry. Mieszkańcy już wcześniej wyrażali dezaprobatę wobec pomysłu i podkreślali, że oznacza to likwidację parku – zielonej wyspy ponadmilionowego miasta. Protesty nic jednak nie dały i budowę rozpoczęto. Ludzie musieli być bardzo zdeterminowani, bo choć zdawali sobie sprawę z bezwzględności milicjantów i nie mieli urzędowego zezwolenia, wyszli na ulice. Mimo milicyjnych zatrzymań i stosowania środków przymusu protesty trwały 4 dni. Sprawa odbiła się szerokim echem w całej Rosji, głos zabrał sam prezydent Władimir Putin, który wezwał lokalne władze, twardo obstające przy budowie, do kompromisu. Mer Jekaterynburga obiecał zorganizować miejskie referendum.
Podczas konferencji "Gotowi na Dobro" w panelu poświęconym wierze i empatii posłanka Dominika Chorosińska, znana aktorka i matka sześciorga dzieci, podzieliła się osobistym świadectwem. Z prostotą i głębią opowiedziała, jak wiara kształtuje jej życie, daje pokój w świecie pełnym niepewności i pomaga pełniej realizować powołanie żony, matki i kobiety publicznej.
Pytana na samym początku o to, czym dla niej jest wiara, Dominika Chorosińska nie szukała efektownych słów:
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.
Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
