Choroby układu krążenia to przede wszystkim miażdżyca tętnic wieńcowych, nazywana też niekiedy chorobą wieńcową. Najgroźniejsze skutki tej choroby to dusznica bolesna oraz zawał. To aktualnie najczęstsza przyczyna zgonów w Polsce.

Na wiele przyczyn chorób układu krążenia, w tym na jego niewydolność, poza uwarunkowaniami genetycznymi, możemy mieć wpływ. Zalecane są umiarkowany wysiłek, ruch, w tym gimnastyka, odpowiednia dieta, a więc unikanie tłuszczów zwierzęcych, czerwonego mięsa, pokarmów wysoko przetworzonych, pokarmów nasyconych środkami chemicznymi: konserwantami, polepszaczami wyglądu, zaleca się także rezygnację z alkoholu, tytoniu. Odstąpienie od powodujących tę chorobę nawyków w wielu przypadkach polepsza stan zdrowia, daje ulgę w cierpieniu i przedłuża życie.

Zajmiemy się stosowaniem miodu, uzupełnionego w niektórych przypadkach dodatkami w postaci naparów z ziół czy też innymi pszczelimi wytworami.

Różne miody, ze względu na składniki, mają większą lub mniejszą intensywność oddziaływania na dany organ naszego organizmu, w tym także na serce.

Szczególnie zalecany w leczeniu chorób serca i zapobieganiu im jest miód gryczany. Wchodzące w jego skład cukry proste, łatwo wchłaniane do krwiobiegu, niemal natychmiast po spożyciu odżywiają mięsień sercowy. Podobne działanie mają też związki flawonoidowe, w tym pochodne rutyny, które ponadto regulują przepuszczalność naczyń włosowatych, polepszają ich elastyczność, zabezpieczają je przed pękaniem, nie dopuszczając do wybroczyn (kurze stopki), wylewów i zawałów. Zawarta w miodzie kwercetyna wychwytuje mające wpływ na rozwój procesu miażdżycowego wolne rodniki, obecny w nim łatwo przyswajalny magnez, którego najwięcej jest właśnie w miodzie gryczanym, reguluje natomiast napięcie nerwowo-mięśniowe i rytm serca. Przyjmowanie tego miodu przynosi więc wyraźną poprawę w leczeniu dusznicy, w nerwicy serca, a także nerwicy żołądka. Miód ten w zestawieniu z innymi zawiera też większą ilość żelaza, co powoduje, że przyjmowanie go wpływa korzystnie na leczenie niedokrwistości powstałej w wyniku braku tego pierwiastka, szczególnie gdy miód jest świeży. Z kolei zapachy olejków eterycznych, w tym miodzie intensywne, z upływem czasu nie giną, jak to ma miejsce w większości miodów, mają działanie rozkurczające i uspokajające, co jest bardzo ważne w leczeniu chorób serca i naczyń krwionośnych. Zawarte w tym miodzie, ale obecne także w innych miodach składniki likwidują obrzęki i nieznacznie obniżają ciśnienie.

Przyjmowanie miodu rzepakowego przez osoby chore na serce, czego objawem jest m.in. dusznica bolesna, powoduje wyraźną poprawę ogólnej kondycji organizmu, normalizację poziomu cholesterolu, a także innych wskaźników lipidowych, w tym ciśnienia krwi. Także ten miód wspomaga leczenie niedokrwiennej choroby serca, miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, niewydolności mięśnia sercowego. Niezależnie od tego każda odmiana miodu wzmacnia u chorego podstawowe działanie preparatów w terapii chorób naczyń żylnych.

Miód ze spadzi z drzew iglastych również należy do miodów stosowanych w celu zapobiegania miażdżycy i leczenia jej, w tym także miażdżycy mięśnia sercowego. Udrażniając naczynia krwionośne, umożliwia pełniejszy dopływ krwi z tlenem do tego ważnego organu naszego organizmu. Znajdujące się także w tym miodzie, w ilościach większych niż w innych odmianach, olejki eteryczne leczą nerwicę serca, zakrzepowe zapalenie żył, guzy krwawnicze odbytu.

Miody wielokwiatowe wytwarzane są, jak wiadomo, przez pszczoły w różnych porach roku z nektarów z różnych kwiatów. Wiosenne miody, z reguły bardzo jasne, niemal białe, ze względu na większą zawartość cukrów prostych i krzemu, stosowane są zarówno zapobiegawczo, jak i leczniczo w chorobach serca, układu krążenia, w tym także nerwicy serca.

Cdn.