Reklama

Głos z Torunia

Święty na nasze czasy

O spotkaniach ze św. Janem Pawłem II ćwierć wieku temu i dziś z ks. kan. Arturem Szymczykiem rozmawia Renata Czerwińska.

Niedziela toruńska 4/2024, str. I

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Toruń

Archiwum redakcji

Jan Paweł II z bp. Andrzejem Suskim (2. z prawej) i bp. Janem Chrapkiem (1. z prawej)

Jan Paweł II z bp. Andrzejem Suskim (2. z prawej) i bp. Janem Chrapkiem (1. z prawej)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Renata Czerwińska: W tym roku przypada 25. rocznica pielgrzymki Jana Pawła II do Torunia i beatyfikacji ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. W związku z tym Wydział Duszpasterski zaprasza na cykl spotkań. Dlaczego warto na nie przyjść?

Ks. kan. Artur Szymczyk: Chcemy ten rok przeżyć bardzo uroczyście. Te dwa wydarzenia wiążą się i stanowią dla nas pewne fundamenty, zarówno duszpasterstwa, jak i doświadczeń wiary tego wtedy młodego Kościoła – bo jak pamiętamy, diecezja toruńska miała wtedy zaledwie 7 lat. Stąd też inicjatywa spotkań, które będą poświęcone wspomnieniu wydarzeń związanych z pobytem św. Jana Pawła II w Toruniu, ale także z jego nauczaniem. Jest ono dla nas niezwykle ważną spuścizną duchową, która ciągle potrzebuje odkrycia, aktualizacji w naszej świadomości, stąd też pragniemy zaprosić wszystkich diecezjan i nie tylko na spotkania, które zatytułowaliśmy „Nasze spotkania ze św. Janem Pawłem II. Był zawsze z nami i jest z nami”. Będą się one odbywać się co miesiąc (oprócz wakacji) począwszy od 31 stycznia. Ich struktura będzie do siebie podobna, acz tematyka zawsze inna. Każde spotkanie rozpoczniemy od Mszy św. w kaplicy seminaryjnej o godz. 17.00, a potem przejdziemy do Centrum Dialogu, gdzie odbywać się będzie spotkanie złożone z trzech punktów. Pierwszym będzie katecheza nawiązująca do dziedzictwa duchowego św. Jana Pawła II. Drugim świadectwo osobistych doświadczeń wielu osób, tak duchownych, konsekrowanych, jak i świeckich z naszej diecezji, które miały możliwość dotknięcia tajemnicy świętości Jana Pawła II. Potem będzie czas na refleksję, zadawanie pytań, podzielenie się osobistym doświadczeniem tego, co wniósł w nasze życie św. Jan Paweł II.

Jakich tematów możemy się spodziewać?

Zaplanowaliśmy trzy pierwsze spotkania, ale chcemy się też wsłuchiwać w to, jakie będą oczekiwania uczestników, jakie tematy będą się rodziły. Pomysłów jest dość sporo. Osób, które były zaangażowane w przygotowanie wizyty św. Jana Pawła II tak ze strony kościelnej, jak i pozakościelnej, też jest bardzo liczna grupa i chcemy do nich dotrzeć. Kluczem do tych spotkań były wezwania z litanii do św. Jana Pawła II. Odsłaniają one całą misję i środowiska, które swoją troską obejmował. Można powiedzieć, że wszystkie, ale niektóre szczególnie akcentował: rodziny, młodzież, kapłani, życie konsekrowane, życie społeczne, chorzy i cierpiący, godność życia ludzkiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Myślę, że wiele osób uczestniczyło w spotkaniu 25 lat temu. Także ja sam, będąc bardzo młodym człowiekiem. Ci, którzy pamiętają to wydarzenie, wiedzą, że były tam rzesze ludzi i każdy kawałek tego doświadczenia ma w sobie. Wiele osób przy tej okazji będzie mogło wrócić do wspomnień i tego, co w ich życiu duchowym dokonało się dzięki świadectwu i nauczaniu św. Jana Pawła II. Będzie to zapewne element wspomnień, ale też duchowej formacji, by nauczanie i życie papieża ciągle w nas trwało i przynosiło głębokie owoce.

A co aktualnie możemy wziąć dla siebie z jego życia i nauczania? Dla młodzieży to już trochę postać historyczna, a dla wcześniejszych pokoleń spotkanie z nim to bardzo mocne doświadczenie.

Myśmy w okresie jego pontyfikatu żyli, wielu się urodziło, inni, starsi, doskonale pamiętają jego wybór, a nawet wcześniejszą posługę w archidiecezji krakowskiej czy jako wykładowcy KUL-u. Dla młodych ludzi to rzeczywiście postać już historyczna, nie mieli okazji go spotkać, słyszą o nim tylko z relacji. Dlatego też chcemy ukazać Ojca Świętego i jego nauczanie w takim kontekście, że chociaż czasy się zmieniają, problemy pozostają ciągle aktualne – sprawy ludzi młodych, problemy społeczne, zagadnienia polityczne, z którymi się dzisiaj mierzymy. Ojciec święty był człowiekiem ogromnych horyzontów. To, czego nauczał, było głęboko przemodlone i przemyślane, dotykało każdej sfery. Misję najwyższego pasterza Kościoła pełnił z oddaniem i bardzo świadomie, rzucając światło na wiele kwestii społeczno-politycznych, wychowawczych czy teologicznych. Chcemy do tego wrócić, żeby nie tyle odświeżyć coś, co jest stare, bo ta myśl nie straciła swojego smaku ona cały czas jest obecna. Problemy, dylematy, które nas dotykają, tak młodych, jak i dorosłych, tak cierpiących, jak i tych, którzy żyją w związkach małżeńskich, samotnych, konsekrowanych i tych, którzy w różny sposób pełnią swoją misję w Kościele czy jako duchowni, czy jako świeccy – tu nic się nie zmieniło. Chcemy przybliżyć papieża nie jako postać pomnikową, ale jako tego, który daje nam wiele mądrości na życie, które jest obarczone tak wieloma trudnościami.

Ks. kan. Artur Szymczyk, Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej Toruńskiej, Diecezjalnego Domu Fraternitas, duszpasterz poszkodowanych w wyniku przestępstw duchownych przeciwko szóstemu przykazaniu z nieletnimi oraz diecezjalny koordynator Fundacji św. Józefa Konferencji Episkopatu Polski.

2024-01-23 14:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ostatnia prosta?

Niedziela toruńska 47/2024, str. I

[ TEMATY ]

Toruń

Piotr Litwic

Obrzęd admissio to zaręczyny z Kościołem

Obrzęd admissio to zaręczyny z Kościołem

Znane powiedzenie mówi, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. W przypadku wydarzenia, jakim jest admissio, sprawdza się to w stu procentach.

Admissio (z łac. przyjęcie, dopuszczenie) to obrzęd polegający na włączeniu nowych mężczyzn do grona kandydatów do przyjęcia święceń. To swoiste zaręczyny z Kościołem, który jest Oblubienicą Chrystusa, a tym samym Wybranką młodych kroczących drogą powołania. Wydarzenie, podczas którego Kościół powiedział TAK czterem alumnom toruńskiego seminarium, odbyło się 10 listopada w bazylice katedralnej. Adam Filipek, Kamil Hume, Paweł Lubrański, Kacper Szczepański wyrazili gotowość przyjęcia święceń. Rozpoczęła się ostatnia prosta w biegu, któremu na imię seminarium, a metą są święcenia prezbiteratu. I tu dotykamy pytania postawionego w tytule tego artykułu: Czy rzeczywiście to ostatnia prosta, czy rozpoczęcie nowego biegu?
CZYTAJ DALEJ

Dzisiaj Jezus zaprasza nas, abyśmy zatrzymali się i wybrali Jego

[ TEMATY ]

rozważania

Karol Porwich/Niedziela

Rozważania do Ewangelii J 1, 43-51.

Poniedziałek, 5 stycznia
CZYTAJ DALEJ

Uroczystość Objawienia Pańskiego - święto Boga i ludzi

2026-01-05 20:12

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Uroczystość Objawienia Pańskiego. Święto Boga i ludzi. Święto szczególnie tych, którzy niezmordowanie szukają Boga – by wierzyć w Niego, by przyjąć to, co ofiaruje, by zgodzić się z Jego świętą wolą, by wytrwać do końca, mimo wszelakich trudności, na drodze, która prowadzi do Niego i podąża Jego śladami.

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon». Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela». Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję