Święty Grzegorz z Nareku (Krikor Narekatsi) był członkiem Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego. Z bratem Janem został oddany do klasztoru w Nareku (Narekavank, dziś we wschodniej Turcji). Poznał tam język grecki, uczył się matematyki, medycyny i architektury. Zgłębiał pisma Ojców Kościoła. Po przyjęciu święceń kapłańskich był profesorem i wychowawcą mnichów. „Ten znakomity teolog, mistyk i poeta swą mądrością ewangeliczną i swą wybitną wiedzą teologiczną również w naszych czasach nadal przemawia do swego narodu i do Kościoła powszechnego” – napisał papież Franciszek.

Święty Grzegorz z Nareku pozostawił po sobie 20 hymnów i ód, komentarz do Pieśni nad pieśniami, Historię krzyża z Aparang, Trzy mowy w formie litanii, Panegiryk apostołów i 72 uczniów, Panegiryk Jakuba z Nisibis – perły poezji ormiańskiej. A także arcydzieło światowej literatury ascetycznej i mistycznej – Księgę śpiewów żałobliwych – pieśni napisane w formie rozmowy duszy z Bogiem. Jego księga modlitw wyraża wiarę narodu ormiańskiego, który jako pierwszy przyjął chrześcijaństwo. Ten święty porównywany jest ze św. Bernardem z Clairvaux i mistykami nadreńskimi: Mistrzem Eckhartem, Janem Taulerem i Henrykiem Suzo. W 2015 r. papież Franciszek ogłosił go doktorem Kościoła i określił mianem doktora pokoju. W 2018 r. w Ogrodach Watykańskich stanął jego monumentalny pomnik.

Św. Grzegorz z Nareku - opat i doktor Kościoła ur. ok. 950 r. zm. ok. 1005 r.