Wspólna wędrówka po stacjach Drogi Krzyżowej rozpoczęła się 16 marca sprzed kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i zakończyła przy jarosławskiej kolegiacie. Podążając za niesionym w procesji krzyżem, mieszkańcy miasta upamiętnili drogę Jezusa Chrystusa na Golgotę, gdzie został ukrzyżowany. Wszyscy wzięli udział w lekcji, gdzie nauczycielem stał się dla nas nasz Pan – przykład miłości, cierpliwości, pokory i posłuszeństwa aż do końca.
Wierni pod przewodnictwem arcybiskupa archidiecezji przemyskiej Adama Szala przeszli ulicami miasta, aby zaświadczyć, że przyznają się do Pana Jezusa. Rozważania poszczególnych stacji odczytywali kolejno przedstawiciele powiatu i miasta, a także wielu różnych grup zawodowych, tj. wojsko, policja, straż pożarna, służba zdrowia, a także siostry zakonne oraz wierni z poszczególnych parafii jarosławskich, którzy nieśli na ramionach wielki, drewniany krzyż.
Rozważanie męki i śmierci Jezusa Chrystusa w duchu pokuty i zadośćuczynienia za popełnione grzechy, pozwoliło kontemplującym wiernym nie tylko wspominać wydarzenie, które zadecydowało o naszym zbawieniu, ale też odczytywać swoje miejsce przy Ukrzyżowanym z miłości. Służyły temu zarówno pełne symboliki, odpowiednio dobrane głębokie rozważania do poszczególnych stacji, modlitwy i pieśni, jak też skupienie, które towarzyszyło uczestnikom nabożeństwa.
Wspólna modlitwa na ulicach Jarosławia pozwoliła mieszkańcom na chwilę refleksji nad wagą rozpoczynającego się właśnie Wielkiego Tygodnia, a atmosfera zadumy pomogła w duchowym przygotowaniu się do świąt Wielkiej Nocy.
Przed 700 laty jacyś ludzie przynieśli tutaj pochodnię wiary i na ziemi jarosławskiej zaczęli głosić Ewangelię, budzić wiarę w Chrystusa – powiedział ks. Marian Bocho, proboszcz parafii Bożego Ciała w Jarosławiu.
Przed setkami lat na jarosławskiej ziemi zapłonął ogień wiary, który przez wieki owocował wielkimi dziełami, słowami Ewangelii, które przekazywane z pokolenia na pokolenie budowały wspólnotę. Dziś ta wspólnota wiary staje z pieśnią dziękczynienia, a zarazem z odpowiedzialnością, aby nic z tego dziedzictwa nie utracić i pielęgnować to, co w darze zostawili potomni. – Otwierając rok jubileuszowy, chcemy z jednej strony ukazać tę prawdę, że przed 700 laty jacyś ludzie przynieśli tutaj pochodnię wiary i na ziemi jarosławskiej zaczęli głosić Ewangelię, budzić wiarę w Chrystusa, a ukoronowaniem tego etapu było powołanie parafii w 1323 r. przez biskupa lubuskiego Stefana – powiedział ks. Marian Bocho, proboszcz parafii Bożego Ciała w Jarosławiu. – Ta data przynagla nas, abyśmy przeżywali rok jubileuszowy, który ma na celu dziękczynienie Panu Bogu za dar wiary, która trwa już od 700 lat – podkreślił. Rok jubileuszowy w parafii Bożego Ciała odbędzie się pod hasłem: „Ja jestem dobrym pasterzem. Owce znają mój głos i idą za mną”.
Panie, Ty wiesz lepiej, aniżeli ja sam, że się starzeję i pewnego dnia będę stary. Zachowaj mnie od zgubnego nawyku: mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji. Odbierz mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek. Uczyń mnie poważnym, lecz nie ponurym. Czynnym lecz nienarzucającym się. Szkoda mi nie spożytkować wielkich zasobów mądrości, jakie posiadam, ale Ty, Panie, wiesz, że chciałbym zachować do końca kilku przyjaciół.
Wyzwól mój umysł od niekończącego się brnięcia w szczegóły i dodaj mi skrzydeł, bym w lot przechodził do rzeczy. Zamknij mi usta w przedmiocie mych niedomagań i cierpień - w miarę jak ich przybywa, a chęć ich wyliczania staje się z upływem lat coraz słodsza. Nie proszę o łaskę rozkoszowania się opowieściami o cudzych cierpieniach, ale daj mi cierpliwość wysłuchania ich.
Nie śmiem Cię prosić o lepszą pamięć, ale proszę o większą pokorę i mniej niezachwianą pewność, gdy moje wspomnienia wydają się sprzeczne z cudzymi. Użycz mi chwalebnego poczucia, że czasem mogę się mylić. Zachowaj mnie miłym dla ludzi, choć z niektórymi z nich doprawdy trudno wytrzymać. Nie chcę być święty, ale zgryźliwi starcy to jedno ze szczytowych osiągnięć szatana. Daj mi zdolność dostrzegania dobrych rzeczy w nieoczekiwanych miejscach i niespodziewanych zalet w ludziach. Daj mi, Panie, łaskę mówienia im o tym...
„Depozyt” Słowa Bożego znajduje się w rękach Kościoła i potrzeba strzec jego integralności – przypomniał Papież na audiencji ogólnej. W kolejnej katechezie o nauczaniu Soboru Watykańskiego II Leon XIV mówił o ścisłym związku między Pismem Świętym i Tradycją. Odwołał się przy tym do cytowanej przez Katechizm maksymy Ojców Kościoła: „Pismo Święte jest bardziej wypisane na sercu Kościoła niż na pergaminie”.
Papież kontynuował dziś refleksję nad soborową konstytucją o Objawieniu Bożym Dei Verbum. To w tym dokumencie Sobór wyjaśnił, na czym polega ścisła więź Pisma Świętego i Tradycji. Zaświadcza o tym również nauczanie samego Jezusa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
