W dniach przedświątecznych, parafia Matki Odkupiciela w Ostrowcu Świętokrzyskim zorganizowała konkurs na najpiękniejszą szopkę bożonarodzeniową, która miała zostać wykonana przez rodziny.
Konkurs cieszył się ogromnym zainteresowaniem, a do udziału zgłosiło się 11 rodzin, które włożyły wiele serca, zaangażowania i twórczości, by stworzyć wyjątkowe bożonarodzeniowe scenki. – Celem konkursu było nie tylko upamiętnienie narodzin Jezusa, ale również integracja rodzin, wspólne spędzenie czasu oraz pielęgnowanie tradycji tworzenia szopki w duchu radosnego oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia. Wszyscy uczestnicy wykazali się ogromną pomysłowością, używając różnorodnych materiałów i technik, co sprawiło, że wybór zwycięzców nie był łatwy. Każda z szopek była wyjątkowa i odzwierciedlała indywidualne podejście do tematu. Różnorodność motywów, detali, a także staranność wykonania wprowadzały w klimat świąt – mówił ks. Mateusz Zięba, wikariusz parafii.
W niektórych małych dziełach sztuki dominowały elementy naturalne, takie jak drewno, kamienie i mchy, w innych zaś zaawansowane technologie, jak oświetlenie LED, wprowadzały współczesny akcent do tradycyjnych scenek. Każda z rodzin włożyła serce w realizację swojego projektu, by w ten sposób uczcić narodziny Jezusa i przekazać tę radość innym.
– Wszystkie rodziny biorące udział w konkursie otrzymały drobne upominki, a zwycięzcy zostali uhonorowani specjalnymi nagrodami w postaci szklanych flakonów. Podziękowania należą się każdemu uczestnikowi konkursu za zaangażowanie i wkład w budowanie parafialnej wspólnoty, jak również za piękne świadectwo wiary, które zaprezentowali poprzez swoje prace – mówił ks. Zięba.
Konkurs na najpiękniejszą szopkę bożonarodzeniową stał się wspaniałą okazją do wspólnego świętowania w rodzinach, a także do przypomnienia o wartości tradycji bożonarodzeniowych, które od wieków łączą pokolenia. Wspólnie stworzone szopki były wyrazem miłości, kreatywności i wspólnotowego ducha, który z pewnością na długo pozostanie w sercach uczestników.
Akt oddania odbył się w trakcie uroczystej Eucharystii
W kolegiacie św. Michała Archanioła, po odbytych trzydziestotrzydniowych rekolekcjach wielu patafian dokonało aktu oddania się Jezusowi przez Maryję.
Program ODDANIE33, inspirowany nauczaniem św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, prowadzi uczestników do głębszej relacji z Jezusem przez zawierzenie się Maryi. Montfort w swoim „Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” ukazywał, że to właśnie Maryja najpewniej prowadzi do Chrystusa, niosąc Mu nasze modlitwy, radości i codzienny trud. Uczestnicy rekolekcji, oprócz indywidualnego przygotowania, spotykali się raz w tygodniu na wspólnej modlitwie różańcowej oraz słuchali specjalnie dla nich przygotowanych konferencji. Duszpasterze ostrowieckiej kolegiaty przybliżali treści dogmatów dotyczących Maryi, pomagając wiernym odkrywać ich znaczenie dla życia duchowego. – Dzięki przygotowanym przez księży konferencjom mogłem poznać, jakie są dogmaty mówiące o Matce Bożej – podkreśla Andrzej, jeden z uczestników. Anna dodaje: – Bardzo ciekawe było dla mnie to, że księża starali się pokazać nam, co poszczególne dogmaty znaczą dla naszego życia. Po trzydziestu trzech dniach modlitwy i medytacji wierni zgromadzili się przed ołtarzem, by uroczyście wypowiedzieć słowa aktu zawierzenia. Kapłan przypomniał, że oddanie to nie jest jednorazowym gestem, ale decyzją na całe życie – zaproszeniem Maryi do codzienności, aby pomagała trwać w wierności Ewangelii i umacniała relację z Jezusem.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Nabożeństwo szkaplerzne jest jedną z najpopularniejszych form kultu Matki Bożej w Kościele katolickim obok różańca. W tym roku przypada 775. rocznica, kiedy generał karmelitów św. Szymon Stock w Aylesford w Anglii podczas objawień otrzymał od Maryi szkaplerz.
Święto Matki Bożej z Góry Karmel karmelici obchodzą od XIV wieku. Dla całego Kościoła zatwierdził je w 1726 r. papież Benedykt XIII. W Polsce znane jest pod nazwą Matki Bożej Szkaplerznej i obchodzone jest 16 lipca, na pamiątkę zjawienia się Maryi w 1251 r. ówczesnemu generałowi karmelitów o. Szymonowi Stockowi, który modlił się o pomoc dla zakonu. Dekret soboru laterańskiego IV (1215 r.) zabraniał zakładania nowych zakonów i nie uznawał istnienia tych, które nie były oparte na regule zaaprobowanej przez Kościół, a do takich należał wówczas m.in. zakon karmelitów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
