Mniszek stosuje się przy chorobach wątroby (pobudza wątrobę do produkcji żółci oraz ułatwia jej przepływ przez drogi żółciowe do dwunastnicy), żółtaczce; korzystnie wpływa na czynność wydzielniczą trzustki (reguluje poziom cukru we krwi); zwiększa przesączanie moczu w kłębkach nerkowych; pomaga przy chronicznych zaparciach stolca i hemoroidach.

Zbieramy je wczesną wiosną, zanim roślina zakwitnie. Wykopujemy, czyścimy, kroimy na drobne kawałki i suszymy. Przechowujemy w zamkniętych szczelnie pojemnikach. Stosujemy w postaci naparu lub odwaru przez 6-8 tygodni.

1 łyżeczkę suszonego korzenia zalewamy szklanką wrzącej wody, przykrywamy i odstawiamy na 15 minut. Pijemy rano i wieczorem po szklance naparu.

2 łyżki rozdrobnionego korzenia zalewamy 1/2 1 wody i gotujemy na wolnym ogniu pod przykryciem przez 5-10 min. Pijemy 2-3 razy dziennie po szklance przed posiłkiem.

Liście mniszka możemy też suszyć i przygotowywać z nich napar. Możemy też suszone liście sproszkować i używać profilaktycznie po 1 łyżeczce dziennie.

Liście mniszka, zebrane przed zakwitnięciem, mogą być użyte do zrobienia wiosennej sałatki. Możemy do niej dodać młode liście pokrzywy i perzu. Niektórzy przygotowują je jak szpinak. Wpierw jednak gotują przez 5 min, a następnie odsączają, przekładają na rozgrzaną patelnię i przez krótki czas podsmażają na roztopionym maśle. Do smaku można je doprawić solą i pieprzem.

Świeże liście przepuszczamy przez maszynkę do mięsa, wyciskamy przez gazę, a powstały sok pijemy po łyżeczce 3 razy dziennie. Możemy go też zakonserwować spirytusem w proporcji: 4 szklanki soku i 1 szklanka spirytusu; mieszamy i wstawiamy do lodówki.

Kiedy mniszek zakwita wczesną wiosną, dywanami żółtych kwiatów złoci łąki i pola. Kwiat mniszka korzystnie wpływa na wątrobę – pobudza jej czynność i wspiera jej odbudowę. Pomaga przy niewydolności nerek. Działa krwiotwórczo i wzmacniająco. Mniszkowe kwiaty możemy ususzyć i użyć do herbaty, możemy też przygotować z nich syrop lub wino.