Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Dekalog w sercu miasta

Dwa dziesięciolecia minęły od chwili, gdy Biłgoraj wzbogacił swoje oblicze o symbol głębokiej wiary i odwołania do fundamentalnych wartości.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tablice Dekalogu, umieszczone na ścianie dawnego Starostwa Powiatowego, nie są jedynie kawałkiem kamienia czy metalu – to żywe świadectwo, które od 20 lat przypomina mieszkańcom i gościom o tym, co najważniejsze dla tutejszych mieszkańców, zarówno w życiu społecznym, jak i duchowym.

Pomysł, który wyrósł z inicjatywy Polonii z USA, był reakcją na rosnący chaos wartości w globalnym świecie. – Problemy były ze wszystkich stron, przyjeżdżały do nas różne telewizje i wielu ludzi, którzy próbowali rozbić tę inicjatywę, ale prawda zawsze się obroni i tablice są w centrum Biłgoraja do dnia dzisiejszego – przypominał w rozmowie Stanisław Schodziński, ówczesny starosta biłgorajski i jeden z głównych inicjatorów tego przedsięwzięcia. W czasach, gdy w niektórych krajach zdejmuje się krzyże, a tematyka moralności i prawa naturalnego staje się polem walki ideologicznej, Biłgoraj postawił na trwały i uniwersalny znak. Dekalog – dziesięć słów, które od tysięcy lat wyznaczają drogę człowiekowi, niezależnie od narodowości, religii czy kultury.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Co oznacza dla nas, mieszkańców tego miasta, obecność tych tablic? To przede wszystkim przypomnienie, że nasze życie i społeczność powinny opierać się na wartościach, które wywodzą się z wiary i rozumu. To głos, który mówi, że moralność nie jest jedynie kwestią konwenansu, ale fundamentem pokoju, miłości i szacunku. W świecie, w którym często brakuje zgody na podstawowe zasady, takie przypomnienie ma nieocenioną wartość. Ks. prof. Tadeusz Guz podkreślał, że Dekalog to nie tylko religijne przykazania, ale także prawo naturalne, zapisane w ludzkim sumieniu przez samego Boga. – To prawo, które chroni wolność i dobra człowieka, a jego ignorowanie prowadzi do chaosu i rozpaczy – zaznaczył podczas okolicznościowego wykładu. Warto więc dbać o to, aby te dziesięć słów nie było tylko inskrypcją na ścianie, ale żywą wartością w codziennym postępowaniu.

Warto zwrócić uwagę na piękne świadectwo mieszkańców Biłgoraja, którzy od lat nie pozwalają, by wartości te zostały zapomniane. Ich odwaga, by publicznie manifestować swoje przekonania, jest inspiracją dla innych. To właśnie takie gesty i postawy budują społeczeństwo oparte na szacunku, miłości i prawdzie.

Podczas wydarzenia miały miejsce różnorodne konferencje i wykłady, a na zakończenie pod Tablicami Dekalogu złożono kwiaty. Uroczystości zakończyła Msza św. w intencji Ojczyzny w kościele św. Jerzego w Biłgoraju.

Obchodząc tę rocznicę, powinniśmy zastanowić się, czy potrafimy żyć zgodnie z tymi słowami na co dzień. Czy nasze czyny, słowa i decyzje odzwierciedlają głębię tych przykazań? To pytanie, które powinniśmy sobie zadawać nie tylko od święta, ale każdego dnia. Bo prawdziwa wartość tablic to nie ich kamień, lecz to, co one wywołują w naszych sercach i życiu.

2025-07-08 11:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zamojski Dzień Papieski pod znakiem Dekalogu

Od 18 lat diecezja zamojsko-lubaczowska wspomina 12 czerwca wizytę św. Jana Pawła II w Zamościu poprzez Zamojski Dzień Papieski

W tym roku obchody tego wydarzenia były połączone z jubileuszem 25-lecia powstania naszej diecezji. Radość na twarzach osób niepełnosprawnych, deszcz, który okazał się błogosławieństwem, i powrót do Dekalogu – dziesięciu prostych słów od Boga.
CZYTAJ DALEJ

Tam, gdzie świat widzi sukces, Ewangelia pyta o serce

2026-08-16 10:07

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Paweł odpowiada na pytania Koryntian o dziewictwo i małżeństwo, i czyni to z przejrzystością co do rangi własnych słów: „nie mam nakazu Pana, lecz daję radę jako ten, który dostąpił miłosierdzia”. Wulgata utrwali to rozróżnienie na wieki: praeceptum Domini non habeo, consilium autem do. Z tego jednego zdania wyrośnie cała teologia i dyscyplina rad ewangelicznych. Consilium zaprasza dalej, niż sięga przykazanie, i właśnie jako „rady ewangeliczne” (por. kan. 573 § 2 KPK) stanie się fundamentem życia konsekrowanego. Apostoł uczy przy okazji rzeczy bezcennej, czyli odróżniania tego, co Pan nakazał, od tego, co doradza Jego sługa. Prawodawca, który tego nie odróżnia, obciąża sumienia. Wierny, który tego nie odróżnia, gubi wolność dzieci Bożych.
CZYTAJ DALEJ

Chrześcijaństwo nie zachęca do bycia cierpiętnikiem. Ono uczy nas sprawiedliwości i zachęca do przebaczenia

2026-09-09 15:45

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Przebaczyć nie znaczy tyle, co nic nie powiedzieć, przemilczeć, znieść wyrządzoną sobie krzywdę, przecierpieć, wziąć na siebie krzyż niesprawiedliwości i nieść go bez otwierania ust. Nie tego oczekuje od nas Bóg.

Jezus powiedział do swoich uczniów: Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję