– Trzeba mieć mocną wiarę w Boga, trzeba mieć prawdziwą miłość do Kościoła, by wzniesienie świątyni postawić jako priorytet działań – powiedział bp Piotr Sawczuk podczas Eucharystii celebrowanej 26 października z okazji jubileuszu 40-lecia kaplicy św. Józefa Robotnika w Korycinach.
Na uroczystość przybyli kapłani, przedstawiciele lokalnych władz samorządowych, służb mundurowych, szkół oraz instytucji. Obecni byli mieszkańcy Korycin i okolicznych miejscowości, aby dziękować Bogu za dar świątyni. Rangę wydarzenia podkreśliła obecność pocztów sztandarowych. Zebranych powitał ks. kan. Tadeusz Czyżak – proboszcz parafii Rudka, na terenie której znajduje się kaplica.
W homilii biskup przypomniał historię powstania kaplicy, którą 27 października 1985 r. poświęcił kard. Henryk Gulbinowicz. – Ta murowana kaplica była wznoszona w latach 1984-85, staraniem ks. prał. Michała Badowskiego i tutejszych mieszkańców. Wmurowanie kamienia węgielnego miało miejsce 7 maja 1984 r. Zgoda na budowę została potwierdzona 24 listopada 1984 r., przez ówczesnego premiera, czyli Wojciecha Jaruzelskiego. Warto wspomnieć, że miesiąc wcześniej, tj. 19 października 1984 r. został porwany i zamordowany bł. ks. Jerzy Popiełuszko. Takie to były czasy. Choć upływa zaledwie 40 lat od poświęcenia kaplicy, wydaje się, jakby minęła cała epoka. Zmieniło się w Polsce od tamtego czasu bardzo wiele, zmieniło się nasze życie, stało się wygodniejsze i łatwiejsze, choć zapewne nie w każdej dziedzinie lepsze – powiedział biskup. Podkreślił zaangażowanie lokalnej społeczności zarówno w budowę kaplicy 40 lat temu, jak i w niedawno przeprowadzony gruntowny remont. – Kaplica w Korycinach po 40. latach istnieje i dobrze spełnia swoją rolę, jako dom modlitwy, uwielbienia Boga, ale także świątynia żywej obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina, a także szkoła słuchania słowa Bożego, ewangelizowania waszych postaw moralnych – zaznaczył biskup.
Na zakończenie przedstawiciele parafian podziękowali biskupowi za obecność i wspólną modlitwę. Słowa wdzięczności wyraził także wójt gminy Grodzisk Przemysław Araszewicz. Spotkanie stało się okazją, by złożyć życzenia imieninowe miejscowemu proboszczowi ks. kan. Tadeuszowi Czyżakowi. Jest on jednocześnie kapelanem Towarzystwa Strzeleckiego Łomżyńsko-Drohickiego Bractwa Kurkowego z siedzibą w Ciechanowcu. W dowód uznania za pracę i zaangażowanie na rzecz bractwa Rada Starszych przyznała ks. Czyżakowi tytuł honorowego Króla Kurkowego. Na zakończenie nie zabrakło honorowej salwy armatniej.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
Paulini z Jasnej Góry ostrzegają przed oszustwem wykorzystującym ludzkie zaufanie w sprzedaży rzekomego leku na cukrzycę, na reumatyzm, prostatę i hemoroidy. Zakonnicy stanowczo oświadczają, że zarówno jasnogórski klasztor, jak i żaden z paulinów, nigdy nie był i nie jest zaangażowany w produkcję i dystrybucję jakichkolwiek leków. W ich reklamach bezprawnie wykorzystano wizerunki zakonników z Jasnej Góry.
Naciągacze działający w intrenecie, ale też jak się okazuje, dzwoniący do potencjalnych ofiar z ofertą „leku”, próbując uwiarygodnić i zdobyć zaufanie swoich klientów, wykorzystali autorytet zakonników z Jasnej Góry. Przekonują m.in. że recepturę opracował jeden z ojców paulinów, a rzekomy „cudowny środek” leczy w krótkim czasie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
