Rozdział 49. Księgi Izajasza jest istotnym elementem prorockiego przesłania nakreślającego tożsamość i misję Sługi Pańskiego (tzw. Druga pieśń o Słudze Pańskim – Iz 49, 1-6), podkreśla bowiem Jego rolę w odrodzeniu i zbawieniu Izraela oraz wszystkich narodów.
Rozdział 49. Księgi Izajasza jest istotnym elementem prorockiego przesłania nakreślającego tożsamość i misję Sługi Pańskiego (tzw. Druga pieśń o Słudze Pańskim – Iz 49, 1-6), podkreśla bowiem Jego rolę w odrodzeniu i zbawieniu Izraela oraz wszystkich narodów. Tekst zawiera bogatą symbolikę i głębokie intuicje teologiczne dotyczące Bożego planu odkupienia. Ten rozdział Księgi Izajasza jest powszechnie uważany za część tzw. Deutero-Izajasza – zbioru tekstów pochodzących z okresu niewoli babilońskiej, kiedy społeczność Izraela zmagała się z rozpaczą i poczuciem opuszczenia. Przesłanie proroka ma nieść pocieszenie oraz nadzieję pośród kryzysu.
Misja Sługi Pańskiego ma charakter uniwersalny. Zaproszenie do słuchania podkreśla wagę następującego po nim przesłania. Sługa zwraca się do wszystkich ludzi, sugerując, że Boże zbawienie nie ogranicza się do Izraela, ale obejmuje wszystkie narody. Wzmianka o powołaniu wysłańca, „zanim się narodził”, podkreśla z góry przewidziany charakter Jego misji – realizację Bożego planu zbawienia. Wyobrażenie „ostrego miecza” sugeruje, że słowa Sługi będą potężne i skuteczne. Ukrycie w cieniu Bożej ręki oznacza, że Bóg ochrania i przygotowuje Sługę do wykonania powierzonego Mu zadania. Ukrycie w Bożym kołczanie sugeruje gotowość, wskazując, że Sługa jest cennym narzędziem w realizacji Bożych obietnic.
Nazwanie Bożego posłańca „sługą moim, Izraelem” służy podwójnemu celowi. Odnosi się w pierwszym rzędzie do zbiorowej tożsamości Izraela jako sługi Bożego, a jednocześnie wskazuje na indywidualnego posłańca – Sługę. Werset ten podkreśla, że zapowiadany Sługa objawi chwałę Bożą, co ujawnia szczególną relację między Bogiem, Izraelem oraz wszystkimi narodami.
W Izajaszowym orędziu podkreślone zostaje Boskie pochodzenie misji Sługi. Cel zgromadzenia Jakuba – Izraela z wygnania podkreśla pojednanie i odnowę, które dokonują się dzięki powrotowi do pełnej wspólnoty z Bogiem, który nie tylko obiecuje zbawienie, ale także je zapewnia. Zakres misji Sługi wykracza poza samo odrodzenie Izraela; ma On być światłością dla pogan, reprezentując uniwersalną wizję zbawienia. Wskazuje to na Boży zamiar, aby Sługa stał się fundamentem szerszej wspólnoty wiary. Fraza: „aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”, wzmacnia nieograniczony charakter tej obietnicy.
Boże światło – symbolizujące prawdziwą wiarę i związane z nią zbawienie – wykracza poza granice etniczne i kulturowe. Nowy Testament nawiązuje do tej prorockiej zapowiedzi, widząc w osobie Jezusa Chrystusa i Jego zbawczej misji realizację Bożej obietnicy.
Przesłanie Izajasza podkreśla, że tożsamość i misja Sługi są ściśle zakorzenione w Boskim powołaniu. Bóg dopełnia złożonych obietnic i czuwa nad realizacją planu zbawienia człowieka. Nie tylko Izrael, ale cała ludzkość mają się stać uczestnikami odnowy oraz dziedzicami nadziei. Dziedzicami tej samej nadziei dzięki Bożej łaskawości i misji Jezusa Chrystusa jest dziś każdy z nas.
Betania Zajordańska. Chirbet el Medesz – miejsce chrztu Jezusa
Woda jest elementem niezbędnym do życia. Tego nierozerwalnego związku byli bardzo mocno świadomi ludzie starożytnego Bliskiego Wschodu, a wśród nich mieszkańcy Ziemi Świętej. Oni wielokrotnie odczuwali brak wody. Znali uczucie pragnienia, które mogło się zakończyć śmiercią. Dotyczyło to nie tylko tych, którzy żyli na pustyni. Sprawę dodatkowo wzmacniał krótki okres pory deszczowej, po którym następowała pora sucha, gdyż wraz z nią przychodził głód. Ale zdarzało się też, że woda pojawiała się jako potężny i nieujarzmiony żywioł. Dla wędrowca przemierzającego zakurzone pustynne drogi obmycie stanowiło niezwykłą ulgę, a podany kubek wody ratował mu życie. Do tego woda była konieczna zarówno do codziennej higieny, jak i do rytualnych obmyć. Nic zatem dziwnego, że w symbolice biblijnej stanowi ona dar Boga niosący życie i odnowienie. Wystarczy sięgnąć do pierwszych kart Księgi Rodzaju. Znajdujemy tam obraz Bożego Ducha unoszącego się nad bezmiarem wód. Dzięki Jego działaniu pośród żywiołu wód pojawia się przestrzeń i ład, w którym może zaistnieć człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Dalej, gdy Izrael wychodził z Egiptu, miejsca niewoli i śmierci, Bóg otworzył przed nim wody Morza Czerwonego, aby ocalić życie tego ludu, a następnie zamknął je, by zniszczyć jego nieprzyjaciół. Tak, przechodząc pośród wód, Hebrajczycy ostatecznie zrzucili ciężar swej niewoli i narodzili się do wiary. Parę wieków później prorok Ezechiel, głosząc orędzie nadziei do Izraelitów znajdujących się na wygnaniu babilońskim, zapowiedział strumień wód wypływający spod wschodniego progu świątyni. Jego wody rozleją się na pustynne ziemie i wpłyną do słonych wód, by je przemienić. Te z wód martwych staną się wodami pełnymi życia. Jednocześnie płynąca spod świątyni woda sprawi, że pustynne ziemie zaczną wydawać z siebie drzewa, których owoce posłużą za pokarm, a liście za lekarstwo.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Podczas Apelu Jasnogórskiego uczestnicy 90. Ogólnopolskiej Pielgrzymki Duszpasterstw Akademickich zgromadzili się przed obliczem Matki Bożej, by zawierzyć Jej swoje życie, decyzje i drogę powołania. Modlitwie przewodniczył bp Maciej Małyga, a w rozważaniu wzięli udział także przedstawiciele środowiska akademickiego oraz o. Paweł Zyskowski CSsR.
Na początku rozważania bp Małyga zwrócił uwagę, że pielgrzymi przybywają do Maryi z różnych miejsc Polski i świata, niosąc swoje sprawy, niepokoje i decyzje, które domagają się światła. Biskup przypomniał, że hasłem tegorocznej pielgrzymki są słowa biblijnych postaci: „Oto jestem, poślij mnie”. - Chcemy rozważać Twoje fiat, Twoje “zgadzam się” na zaproszenie Boga. Tak odpowiedział Abraham, Mojżesz, Samuel. I taka była Twoja odpowiedź: “Oto ja, służebnica Pańska”. Hierarcha podkreślił, że studenci uczyli się w ciągu dnia rozeznawania i przygotowywania dobrych decyzji, a teraz proszą Maryję o łaskę ich podjęcia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
