Jubileusz 26 kwietnia rozpoczęto koncelebrowaną Mszą św. dziękczynną w kaplicy klasztornej, na której obecni dziękowali Bogu za cichą służbę i za wszystkie dzieła, które – jak podkreślały siostry – mogły powstać tylko dzięki łasce Boga. Na początku s. Marlena Szlachta SCB przypomniała, że u źródeł 150-letniej obecności sióstr boromeuszek w Cieszynie stoi przede wszystkim Boża łaska i wierność. – Gdzie Bóg jest obecny, tam rodzi się dobro. Tam, gdzie człowiek pozwala prowadzić się Jego łasce, powstają dzieła, które przekraczają ludzkie możliwości – mówiła w nawiązaniu do słów papieża Benedykta XVI, dziękując także za 30-lecie Bursy dla Młodzieży Żeńskiej Sióstr Boromeuszek.

Bp Roman Pindel, który przewodniczył Mszy św., przypomniał, że jubileusz 150-lecia posługi sióstr boromeuszek wpisuje się w głęboką tradycję miłosierdzia obecnego w Cieszynie od wieków. Wskazał, że pasterska troska Boga stała się fundamentem dzieł miłosierdzia prowadzonych przez siostry boromeuszki, które od 1876 r. z niezmienną wiernością niosły pomoc słabym, chorym i potrzebującym. Czyniły to mimo trudnych momentów historii, prześladowań i konieczności szukania nowego miejsca służby po opuszczeniu Trzebnicy. W nowej placówce w Cieszynie stopniowo rozwijały dzieła edukacyjne i opiekuńcze. – W czasie już 150 lat pobytu w Cieszynie siostry boromeuszki z różnym natężeniem posługiwały osobom przewlekle chorym i niepełnosprawnym czy potrzebującym szczególnej opieki. Dziś zaś czynią to w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym, które prowadzą. Okazują swoje miłosierdzie wobec ubogich i bezdomnych w Kuchni św. Karola, a więc imieniem patrona całej Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, do której należą – mówił biskup, powierzając siostry Bożej opiece i prosząc, by ich posługa nadal była znakiem dobroci i światłem dla tych, którzy najbardziej potrzebują miłosierdzia.

W dalszej części świętowania w Domu Narodowym wybrzmiały życzenia, podziękowania i wspomnienia związane z wieloletnią obecnością sióstr w Cieszynie. Młodzież przygotowała przedstawienie nawiązujące do historii zgromadzenia.