Kościół to wspólnota bogata w powołania i charyzmaty, z pomocą których człowiek poznaje Boga i ku Niemu się zbliża. Każdy zostaje obdarzony powołaniem, które
powinien najpierw odkryć, a potem rozwijać, służąc Bogu. Jednym z powołań jest powołanie do kapłaństwa, na drodze którego mężczyzna realizuje zadanie pasterskiej misji, powierzonej
mu przez Jezusa Chrystusa. Zanim Bóg powierzy mu misję, którą ma wykonać, kandydat do kapłańskiego urzędu Kościoła przechodzi przez różne stopnie przygotowania, odbywając 6-letnią formację.
W niedzielę 7 grudnia 2003 r., w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koluszkach, którego proboszczem jest ks. kan. Kazimierz Pacholik, 5 alumnów naszego
Seminarium potwierdziło swoje powołanie przez przyjęcie urzędu diakona, kandydaturę oraz posługi akolity.
Podczas Eucharystii, której przewodniczył bp Adam Lepa, alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, wobec całej wspólnoty zgromadzonej w kościele, złożyli na ręce Księdza
Biskupa pragnienie bardziej radykalnego pójścia za Chrystusem, podejmując nowe zadania w służbie Bogu i Kościołowi.
Dla Tomasza Zielińskiego i Szczepana Zachy jest to diakonat. Diakon pomaga kapłanowi, głosi Słowo Boże, służy ubogim i potrzebującym. Łukasz Goździk rownież wyraził gotowość
podjęcia urzędu diakona. Bogusław Starus i Gabryjel Rodak przyjęli posługę akolity, który jest powołany jako nadzwyczajny szafarz Eucharystii. Te zadania, które zostały powierzone przez Księdza
Biskupa wybranym kandydatom do kapłaństwa, pozwolą im lepiej przygotować się do pasterskiej funkcji w Kościele.
Współczesny świat stawia przed dziećmi i ich rodzicami wyzwania, z którymi nie mierzyło się żadne wcześniejsze pokolenie. Powszechne szum informacyjny, przebodźcowanie, ciągły pośpiech oraz osamotnienie sprawiają, że najmłodsi coraz trudniej odnajdują spokój, wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa i stałe punkty odniesienia.
Problemy te dotykają również sfery duchowej. Często zastanawiamy się, dlaczego tradycyjne metody katechezy i przekazu wiary przestają trafiać do serc najmłodszych. Dlaczego dzieci szybko nudzą się w kościele, a modlitwa staje się dla nich jedynie przykrym, odklepanym z pamięci obowiązkiem?
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.