W Polsce najpopularniejszym miejscem pielgrzymkowym jest oczywiście Jasna Góra, gdzie każdego roku przybywają tysiące zorganizowanych pielgrzymek, w tym kilkaset pieszych. Do najstarszych należą piesze pielgrzymki z Kalisza, Żywca i Warszawy, odznaczające się kilkusetletnią tradycją. Znacznie młodszą, ale już posiadającą dość długą historię, jest Piesza Pielgrzymka Rzeszowska, która w tym roku po raz 27. wyruszyła na pielgrzymi szlak.
Inicjatorem zorganizowania Pieszej Pielgrzymki Rzeszowskiej był duszpasterz akademicki rzeszowskiej filii Akademii Rolniczej ks. Franciszek Rząsa. Już w 1976 r. pielgrzymował wraz ze studentami z Rzeszowa w ramach Pieszej Pielgrzymki Warszawskiej. Natomiast w roku następnym wraz z jednym ze swych studentów wytyczał szlak dla pieszej pielgrzymki z Rzeszowa. Prace organizacyjne pochłonęły duszpasterzowi jeszcze wiele czasu, ale po pokonaniu piętrzących się trudności 5 sierpnia 1978 r. na trasę wyruszyła I Piesza Pielgrzymka Rzeszowska. 186-osobowej grupie przewodniczył oczywiście jej organizator ks. F. Rząsa. W 9. dniu pielgrzymowania pod Mstowem grupa ta połączyła się z pielgrzymką warszawską i wraz z nią weszła na Jasną Górę. Spowodowało to jednak zatarcie jej odrębności, dlatego też w następnych latach, już pod przewodnictwem dyrektora ks. Eugeniusza Królika, pielgrzymka rzeszowska wchodziła na Jasną Górę oddzielnie, tym bardziej, że szybko stała się wielkim przedsięwzięciem organizacyjnym. Wzrosła znacznie liczba pielgrzymów, dochodząc do kilku tysięcy osób. Najmniejszą personalnie była, co zrozumiałe, pierwsza pielgrzymka, licząca 186 osób, zaś największą - czternasta w 1991 r. liczyła ok. 5600 osób. Przeciętna liczba pątników Pieszej Pielgrzymki Rzeszowskiej wynosi ok. 3200 osób, wśród nich jest zwykle ok. 50 kapłanów, 50 alumnów i 20 sióstr zakonnych.
Wzrastająca liczba pątników wymusiła podział pielgrzymki na mniejsze grupy. Ze względów organizacyjnych dokonano go według kryterium terytorialnego. Większe ośrodki duszpasterskie diecezji przemyskiej, a od 1992 r. - rzeszowskiej, organizowały własne grupy pielgrzymkowe. Pierwszego podziału dokonano już w 1979 r. Były wtedy 2 grupy, pierwsza pod patronatem bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, druga - bł. Maksymiliana Kolbego. Z czasem liczba grup wzrosła do 12. Taki stan utrzymywał się od 1983 do 1994 r. Nieco zmniejszył się on w 1994 r. wraz z włączeniem 3 grup z terenu archidiecezji przemyskiej w struktury Pieszej Pielgrzymki Przemyskiej, przy jednoczesnym przyłączeniu ropczyckiej grupy św. Barbary. W następnych latach powstały jeszcze trzy grupy pielgrzymkowe. Obecnie Piesza Pielgrzymka Rzeszowska składa się z 13 następujących grup: św. Maksymiliana, św. Stanisława, św. Wojciecha, św. Jadwigi, św. Kazimierza, św. Urszuli, św. Jana z Dukli, św. Alberta, św. Andrzeja, św. Barbary, św. Kingi, bł. Karoliny i św. Józefa Sebastiana Pelczara.
Wytyczona przed laty przez ks. Rząsę trasa pielgrzymki nie uległa zmianie. Dokonano tylko niewielkich korekt. Przebiega ona poprzez następujące stacje pielgrzymkowe: Rzeszów (kościół farny) - Przedbórz - Łączki Brzeskie - Małec - Brzostków - Chroberz - Nawarzyce - Słupia - Lelów - Kotysów - Jasna Góra.
Pielgrzymka jest przede wszystkim przedsięwzięciem religijnym, rekolekcjami w drodze, toteż kieruje się ona określonym programem duszpasterskim, którego stałymi punktami są: Eucharystia, sakrament pokuty, wspólne modlitwy i śpiew pieśni religijnych, nabożeństwo Drogi Krzyżowej, nowenna oraz konferencje ascetyczne. Każdego roku program koncentruje się na realizacji innego zadania pielgrzymkowego, będącego zarazem hasłem danej pielgrzymki.
Co kieruje wiernych na szlaki pielgrzymkowe? Odpowiedzi może być wiele, tyle ilu jest pielgrzymów, ale jako ich streszczenie można przedstawić wypowiedź jednej z pątniczek: „Pielgrzymka to głęboki oddech. Mimo zmęczenia odpoczywam. Nie lubię powiedzenia ładuję akumulatory, ale w każdym razie napełniam się. Niosę przede wszystkim dziękczynienie, choć są oczywiście i inne sprawy: prośby, życie codzienne, praca zawodowa, rodzina”.