Zabierając głos, abp Jędraszewski przypomniał swoje pożegnanie z archidiecezją łódzką jako metropolity i przenosiny do Krakowa w styczniu tego roku. Podziękował za możliwość poznawania Łodzi i jej historii – „historii niełatwej, naznaczonej cierpieniami, ale też nadziejami i niemałymi osiągnięciami w wielu wymiarach, nie tylko materialnych, ale i międzyludzkich, ekumenicznych i międzyreligijnych”.

Podkreślił, że w czasie swojej posługi uczył się Łodzi, czynił to wraz z innymi, ale też sam uczył jej innych, „zdając sobie sprawę z tego, jak wielka i zobowiązująca jest historia tego miasta” i związanych z nim ludzi, którzy tu dawali najwyższe świadectwo o Chrystusie, o Kościele, o Polsce”.

Jak przyznał, zdał sobie sprawę z tego, że pocałunek wdzięczności składany na ołtarzu za lata biskupiej posługi w Łodzi „jest jednocześnie wielkim zobowiązaniem nas wszystkich, by to wielkie dziedzictwo, które się nazywa Kościół łódzki, nieść w swoich sercach i myślach dalej. Ale także, aby modlić się o jego dobrą przyszłość, w tym o nowego pasterza.

Metropolita krakowski przypomniał, że abp Grzegorz Ryś jest siódmym arcybiskupem w historii archidiecezji łódzkiej i trzecim metropolitą łódzkim. Wspomniał także innego biskupa, który przed laty przybył z Krakowa do Łodzi, czyli bp. Józefa Rozwadowskiego. Prowadził on Kościół łódzki w trudnych latach 70. i 80. ub. wieku, realizując pomoc ludziom ubogim i potrzebującym. „W latach 70. i w stanie wojennym ta pomoc była niezwykle ważna, wręcz konieczna” – zaznaczył abp Jędraszewski.

Zwracając się do abp. Rysia, abp Jędraszewski powiedział: „Jesteś, księże arcybiskupie, otoczony dziś modlitwą, która wyprzedziła znacząco dzień Twojej nominacji. Życzę Ci z całego serca, aby ta modlitwa, wypływająca z ludzkich serc, z miłości do Kościoła, otaczała Cię każdego dnia posługi, którą w tej katedrze uroczyście rozpoczynasz”.