40-lecie istnienia obchodziła miejscowa Szkoła Podstawowa nr 3 im. dr. Janusza Petera. Obchody jubileuszu trwały od 22 do 26 listopada. W ramach święta szkoły zorganizowano: konkursy wiedzy o patronie,
plastyczne, spotkania z regionalistami, zwiedzanie muzeum, uroczystą Mszę św., wystawy i okolicznościowe programy artystyczne.
Zamość
O uśmiech na święta - pod takim hasłem odbywała się doroczna impreza charytatywna zorganizowana przez Zamojski Dom Kultury. 12 grudnia miały miejsce koncerty, aukcje prac plastycznych, kiermasze
wyrobów świątecznych. Z koncertami wystąpili Chór Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz Zespół Pieśni i Tańca „Zamojszczyzna”, działający przy ZDK.
Dary, które były biletem wstępu na imprezę, zostały przekazane podopiecznym Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Zamościu oraz innym dzieciom potrzebującym pomocy.
Zbiórka pieniędzy do puszek na rzecz Hospicjum „Santa Galla” w Łabuńkach odbywała się 5 i 6 grudnia oraz 11 i 12 grudnia.
Reklama
Zamoyscy - Zamość. Ordynacja Zamoyska na przełomie XIX i XX wieku to tytuł konferencji naukowej, którą 2 i 3 grudnia zorganizowała Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna im. Jana Zamoyskiego.
W spotkaniu uczestniczyli historycy z Krakowa, Warszawy, Lublina i Zamościa. Konferencji towarzyszyła wystawa malarstwa prof. Mieczysława Hermana i wystawa publikacji naukowych autorów referatów. Odbyła
się też projekcja filmu zatytułowanego Jest takie miasto - Zamość.
XIX Ogólnopolskie Biennale Fotografii „Zabytki” podsumowano 3 grudnia w Galerii Fotografii „Ratusz”. Wernisaż wystawy i wręczenie nagród zorganizowało Zamojskie Towarzystwo
Fotograficzne.
Hrubieszów
Kult św. Mikołaja - tak zatytułowano wystawę prezentowaną od 8 grudnia w Muzeum im. ks. St. Staszica. Otwarciu ekspozycji towarzyszył odczyt Danuty Powiłańskiej pt. Św. Mikołaj w tradycji.
Eksponowane zabytki pochodzą ze zbiorów Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej, Muzeum Lubelskiego w Lublinie oraz ze zbiorów Muzeum im. ks. St. Staszica. Wystawa będzie czynna do końca
stycznia przyszłego roku.
Krasnobród
Promocja tomiku poezji Marianny Olszewskiej pt. Spacerkiem z udziałem Zespołu „Wójtowianie” odbyła się 5 grudnia w miejscowym Centrum Kultury i Sportu.
Tyszowce
O puchar bp. Jana Śrutwy w finale rozgrywek w halowej piłce nożnej rywalizowali 27 listopada ministranci z całej diecezji. Mszę św. dla uczestników rozgrywek odprawił ks. Adam Firosz, kanclerz Kurii
Diecezjalnej w Zamościu.
Biłgoraj
Uroczystość związana z 23. rocznicą wprowadzenia stanu wojennego odbyła się 13 grudnia w kościele pw. św. Marii Magdaleny. Spotkanie pocztów sztandarowych i delegacji szkół, montaż słowno-muzyczny,
Msza św. wypełniły program uroczystości, zorganizowanej z inicjatywy parafii pw. św. Marii Magdaleny, Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w Biłgoraju i Starostwa Powiatowego w Biłgoraju.
Lubaczów
3 grudnia w Muzeum Kresów otwarto wystawę pt. Rok 44. Na wystawie zgromadzono dokumenty, zdjęcia, przedstawienia ikonograficzne, części umundurowania i broni.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
