Minęło już 5 miesięcy od mojego powrotu z Polski na Mauritius. Podczas wakacji nagromadziło się w parafii wiele spraw. Po powrocie zacząłem przygotowania do bierzmowania. W tym roku mieliśmy trzy grupy kandydatów, w sumie 153 osoby w wieku 11 lat. Dzieci przed bierzmowaniem mają dwudniowe rekolekcje. Wprowadziłem także zwyczaj odbywania spowiedzi dzieci razem z rodzicami - ale mimo gorącej zachęty ojcowie spowiadają się raczej rzadko. Ostatnia grupa miała swą uroczystość 15 sierpnia. Ten dzień jest dla Kreoli wielkim świętem. Istnieje tu m.in. zwyczaj nazywany „Ciasto Maryi”, polegający na tym, że każda rodzina musi upiec ciasto dla siebie oraz dla zaproszonych gości. Przyjęło się, że kawałki tego ciasta rozdajemy chorym z parafii przebywającym w domach i w szpitalu (w tym roku rozdaliśmy 350 sztuk).
W sierpniu przyjechał na urlop do swojej rodziny ks. Alexi (Maurytyjczyk), wyświęcony w Tulonie we Francji. Jest on wielkim czcicielem Maryi. Wraz z nim przyjechało ok. 30 młodych Francuzów, których spotkał w Medjugorje, gdzie często prowadzi pielgrzymki. Przeprowadził wraz z towarzyszącymi mu osobami kilka skupień i czuwań modlitewnych dla naszej młodzieży. Bardzo ożywiła się przez to działalność młodzieży w parafii: uformowała się grupa animatorów, wyłoniła się grupa osób regularnie adorujących Najświętszy Sakrament.
Po przyjeździe z urlopu zacząłem konsolidować grupę zajmującą się katechumenatem, tzn. osobami, które przygotowują się do chrztu. W tym roku mamy 7 osób pragnących zostać chrześcijanami. Niektórzy pochodzą z rodzin mieszanych, inni są małżonkami osób z naszej religii lub dorosłymi dziećmi kogoś należącego do sekty. Animatorzy to prości ludzie, często nie umieją czytać i pisać, ale chcą dzielić się swoją wiarą.
Mamy zamiar rozpocząć budowę przedszkola - plan jest już gotowy, jednak trzeba będzie uzbierać jeszcze trochę funduszy.
Mamy w parafii koło Caritas, które pomaga biednym wyjść na prostą. Jak wszędzie, nie jest to łatwe zadanie. Rozpoczęliśmy ostatnio ciekawy projekt: ok. 10 bezrobotnych kobiet zaczęło wytwarzać biżuterię z rybich łusek. Okazało się, że te ozdoby całkiem dobrze sprzedają się w hotelowych sklepach.
Od blisko półtora roku zmagam się z porządkowaniem cmentarza. Kiedy tu przyjechałem, nie było parkanu, trawa i chwasty przerastały krzyże, wszędzie było pełno śmieci, a na środku tkwiła wielka sterta kamieni (wywiezionych później przez 5 ciężarówek!). Prace renowacyjne, choć powoli, stale posuwają się naprzód. Członkami Komitetu Opieki nad Cmentarzem są w większości murarze, w tym kilku właścicieli firm budowlanych, więc parafia zapłaciła tylko za materiały. Trzeba jeszcze wstawić bramy, przygotować miejsce na śmieci, wywieźć resztę kamieni, utwardzić alejki i... przegonić czarodziejów! Czarna magia kwitnie tu nawet w południe!
W tym roku w listopadzie mieliśmy uroczystość Pierwszej Komunii św. (na Mauritiusie mogą się one odbywać w dowolnej porze roku). Tym razem po raz pierwszy Komunię św. przyjęło 147 osób. Jak zwykle główną uroczystość poprzedziła spowiedź dzieci oraz ich rodziców.
Od tego roku mam do pomocy duszpasterskiej siostrę zakonną, mieszkającą w sąsiedniej parafii. Jest bardzo oddana dzieciom. Prowadzi lekcje religii w szkołach, a także spotkania z rodzicami uczniów. Przełożona zakonu obiecała skierować do naszej parafii jeszcze jedną siostrę, bo zadań duszpasterskich wciąż przybywa.
Myślę o Was wszystkich, wdzięczny za okazane mi serce, pomoc i modlitwę. Choć nieczęsto na czas odpisuję, to zawsze cieszą mnie Wasze listy. Jestem ciekaw, co u Was słychać, czym żyjecie na co dzień w kraju.
Życzę, abyście odnowili swoją nadzieję, wiarę i miłość, aby radość płynąca z cudu Narodzin Jezusa trwała w Was przez cały rok.

Mój adres:
Pčre Mathias Paramuszczak
Cure Sainte Ursule
Centre de Flacq
Mauritius
Ocean Indien