Mija właśnie 60. rocznica wyzwolenia większości miast i gmin diecezji sosnowieckiej spod okupacji hitlerowskiej. 20 stycznia obchodzono rocznicę wyzwolenia Olkusza i ziemi olkuskiej. Uroczystości rozpoczęła Msza św. ku czci poległych w walkach o Olkusz, celebrowana przez ks. Stefana Rogulę, prepozyta kapituły olkusko-pilickiej.
„60. rocznica wyzwolenia naszych ziem skłania nas do refleksji i zadumy nad przeszłością i teraźniejszością. Nad tym co się dokonało w 1945 r. i później. W duchu tego zamyślenia można się zapytać, czy ci żołnierze uświadamiali sobie, co się później stanie? Oni walczyli z wrogiem. Nie zastanawiali się, co będzie później, oddawali swoje życie za oswobodzenie tych ziem” - wyjaśniał ks. Rogula. - Dziś już wiemy, że wyzwolone z okupacji hitlerowskiej ziemie przeszły pod okupację sowiecką. A terror stalinowski eliminował Polaków walczących o prawdziwą wolność. Dziś żyjemy w demokratycznym kraju i modląc się za poległych, nie możemy zapomnieć o naszej powikłanej historii” - podkreślił Kapłan.
Po Eucharystii uczestnicy przemaszerowali na cmentarz parafialny, gdzie delegacje władz samorządowych, organizacji społecznych, kombatanckich oraz młodzieży szkolnej złożyły wieńce i wiązanki kwiatów u stóp mauzoleum żołnierzy poległych o wyzwolenie Olkusza. W wystąpieniu Andrzej Kallista, burmistrz Olkusza, podkreślił, że dzień wyzwolenia po latach terroru przyjmowany był przez mieszkańców z radością i ulgą. Poległym na ziemi olkuskiej żołnierzom, nieświadomym swej roli w politycznych planach mocarstw alianckich, należy się pamięć i cześć. Przewodniczący Zarządu Koła Miejskiego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych Tadeusz Taborek odczytał Apel Poległych, po którym rozległy się salwy honorowe oddane przez kompanię reprezentacyjną 16. Batalionu Desantowo-Szturmowego z Krakowa.
Trwa remont kaplicy Klasztoru Karmelitanek Bosych. Ta inwestycja znacząco przekracza możliwości finansowe sióstr, które zawsze modlą się za świat i każdego człowieka. Wszystkim, którzy włączą się w akcję pomocy, obiecują wdzięczną modlitwę.
Kaplica jest sercem Klasztoru Mniszek Bosych Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Gnieźnie i przestrzenią spotkania z Bogiem dla sióstr i wszystkich, którzy odwiedzają to miejsce.
Opowiadanie o Zuzannie należy do greckiej tradycji Księgi Daniela. Akcja toczy się w Babilonie, pośród wygnańców. Dwaj starcy zasiadają jako sędziowie. Tekst pokazuje, jak władza religijna bywa narzędziem krzywdy. Zuzanna zostaje osaczona w ogrodzie, w przestrzeni domowej prywatności. Odmawia. Słyszy oskarżenie o cudzołóstwo. Prawo Mojżesza wymaga dwóch świadków w sprawach zagrożonych karą śmierci, a fałszywych świadków obciąża ich własnym wyrokiem (Pwt 19). Ten mechanizm daje starcom pozór wiarygodności. Zuzanna wypowiada zdanie z liturgii. Umiera jako niewinna. W modlitwie odwołuje się do Boga, który zna rzeczy ukryte. Wkracza Daniel. Przesłuchuje oskarżycieli osobno i pyta o szczegół. Odpowiedzi rozchodzą się. Sąd pęka, a kara spada na kłamców, zgodnie z Pwt 19. Hieronim zauważa grę słów po grecku między nazwami drzew i czasownikami „rozciąć” i „przepiłować” (schinos/schizein; prinos/prisein). Ten sam autor przypomina, że Kościoły czytają Daniela w wersji Teodocjona, a greckie części tej księgi funkcjonują w lekturze liturgicznej od starożytności. Juliusz Afrykański zarzuca Orygenesowi brak tej historii w hebrajskich księgach. Orygenes odpowiada, że wspólnoty chrześcijańskie ją zachowują i broni jej jako świadectwa o Bożej sprawiedliwości. Ambroży widzi w Zuzannie wzór wstydliwości. Bowiem milczy przed ludźmi, a mówi do Boga, bo czystość ceni wyżej niż życie. Hipolit czyta tę historię typologicznie. Babilon nazywa światem, a Zuzannę obrazem Kościoła nękanego przez niesprawiedliwych oskarżycieli.
W czerwcu 2025 r. ks. Przemysław Soboń, kustosz sanktuarium w Gietrzwałdzie przekazał Leonowi XIV figurę Matki Bożej
Z serc przepełnionych wiarą wołamy dzisiaj: Bogu niech będą dzięki! Obyśmy jak najszybciej doczekali momentu beatyfikacji – powiedział Vatican News kustosz sanktuarium maryjnego w Gietrzwałdzie ks. Przemysław Soboń na wieść o promulgacji przez Papieża dekretu o heroiczności cnót jednej z wizjonerek gietrzwałdzkich, Stanisławy Barbary Samulowskiej.
Radość kustosza sanktuarium w Gietrzwałdzie wynika z ogłoszonej 23 marca 2026 r. decyzji Leona XIV o promulgacji dekretu o heroiczności cnót służebnicy Bożej Stanisławy Barbary Samulowskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.