Ks. Piotr Gąsior: - Co zrobić, ażeby na Gorzkich Żalach, odprawianych w Polsce od trzystu lat, było więcej ludzi młodych?
Ks. Andrzej Caputa: - Nie wszystko wszystkim odpowiada - tym bardziej młodzieży. Do pewnych form pobożności trzeba też dorosnąć - inne niestety umierają (np. niedzielne Nieszpory). Czy tak samo będzie z nabożeństwem Gorzkich Żali? Tego nie wiem.
Młodzież, jeżeli na nie chodzi, to w zdecydowanej większości dlatego, że tak została wychowana przez rodziców i taki jest zwyczaj (szczególnie silny w parafiach wiejskich). Młodzież chodzi i… niejednokrotnie cierpi. Nieznośna tonacja, rozwlekanie i styl śpiewania graniczący z wydzieraniem się miejscowych solistów (albo gorzej: prowadzącego z mikrofonem w ręku), działa bardzo niekorzystnie podczas Gorzkich Żali. Najświętszy Sakrament jest, owszem, uroczyście wystawiony - ale niewidoczny na tle ołtarza, nie skupia wzroku, nie koncentruje uwagi.
Brakuje piękna, piękna na poziomie celebracji i śpiewu, a także wygłaszanego słowa. Dlatego troska o piękno liturgii powinna być umieszczona głęboko w sercu kapłana i wiernych. To modlitewne piękno potrafi zachwycić i wprowadzić młode serce w przeżycie sacrum.
Ogromną rolę spełnia kazanie pasyjne - wiara rodzi się ze słuchania i wbrew pozorom młody człowiek ma serce spragnione Słowa. Dobrze przygotowane kazanie, piękne literacko, logiczne i odnoszące się do współczesnych problemów, będzie silnym magnesem przyciągającym młodego człowieka.
Jak najpiękniejsza celebracja, przemyślany cykl kazań i dobra zachęta - swoista reklama - prawdopodobnie tłumów młodzieży nie przyprowadzą, ale ci co przyjdą doświadczą głębokiego przeżycia religijnego.
Pielgrzymi i turyści odwiedzający Bazylikę św. Piotra mogą od początku Wielkiego Postu tego roku oglądać stacje Drogi Krzyżowej, umieszczone w nawie głównej i w części prezbiterium, przyciągające uwagę swoimi kolorami, do tej pory nieznanymi w tej świątyni, i ekspresją przedstawionych postaci. Odnosi się niemal od początku wrażenie, że mamy do czynienia ze sztuką tradycyjną i nowoczesną zarazem.
W grudniu 2023 r. Fabryka św. Piotra (watykańska instytucja zajmująca się administracją i wyposażeniem bazyliki) ogłosiła międzynarodowy konkurs na stacje Drogi Krzyżowej, mając na uwadze zarówno cele duchowe jak i artystyczne. Chodziło o znalezienie artysty, który zaproponowałby stacje harmonizujące z cała architekturą potężnej świątyni jak i z jej bogatym i różnorodnym wyposażeniem, co, oczywiście, nie było sprawą prostą. Inicjatywa wpisuje się w jubileusz 400-lecia poświęcenia bazyliki, które miało miejsce w 1626 r. Nabór prac był otwarty dla wszystkich artystów powyżej 18 roku życia, bez względu na narodowość, płeć, wiek czy wyznanie. Jedynym wymogiem było zachowanie czternastu tradycyjnych stacji Drogi Krzyżowej, od skazania przez Piłata Jezusa na śmierć po złożenie Go do grobu. Odzew był niezwykły i zaskoczył samych organizatorów. Otrzymano ponad tysiąc zgłoszeń z osiemdziesięciu krajów na pięciu kontynentach.
Na znaczenie relacji z Jezusem, wyruszającym na poszukiwanie zagubionych stworzeń wskazuje komentując fragment Ewangelii czytany w III Niedzielę Wielkiego Postu, roku A (8 marca 2026) łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM.
Wkraczamy we fragment Ewangelii, który opowiada o spotkaniu Jezusa z Samarytanką (J 4,5-42) poprzez szczegół, który znajdujemy w wersecie 6, gdzie czytamy, że Jezus był zmęczony podróżą. Termin „zmęczony” pojawia się jeszcze kilka razy w tym fragmencie, na końcu, kiedy Jezus rozmawia z uczniami i mówi im, że posłał ich, aby zbierali plony, na które sami nie zapracowali. Ktoś inny zapracował, a oni przejęli ten trud, który wykonali inni (J 4,38).
Najbliższy współpracownik Leona XIV przyszedł z Gwardii Szwajcarskiej.
Kamerdyner papieski to osoba świecka najbliższa Ojcu Świętemu. Służy jako prywatny asystent Papieża, pomagając mu w codziennych potrzebach osobistych. Wykonując swoje obowiązki asystenta Papieża, korzysta on z pomocy tzw. cubicolari (słudzy papiescy i członkowie Rodziny Papieskiej, którzy pełnią bezpośrednią służbę papieżowi; kiedyś mieli szczególną funkcję dbania o czystość w prywatnych pokojach Papieża), oraz sediari - to starożytne kolegium osób świeckich, których rola jest ściśle związana ze służbą Papieża, ponieważ nadzorują przebieg ceremonii w Apartamentach Papieskich oraz podczas publicznych i prywatnych audiencji; podlegają oni dziekanowi Anticamera Pontificia (Przedpokój Papieski), który odpowiada za Papieskie Apartamenty; do 1978 r. ich głównym zadaniem było noszenie papieża siedzącego na tronie tzw. sedia gestatoria.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
