W uroczystościach wzięli udział m. in. kapłani związani z parafią pw. św. Józefa, przedstawiciele władz samorządowych z Piotrem Kurpiosem pełniącym obowiązki prezydenta Częstochowy, przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń, przede wszystkim członkowie Bractwa św. Józefa.
Przed Mszą św. uczniowie z Gimnazjum Katolickiego im. św. Józefa na Rakowie przedstawili misterium o św. Józefie i program słowno-muzyczny o dziejach tutejszej parafii.
W homilii abp Stanisław Nowak przypomniał, że „parafia powstała wśród ludzi ciężkiej pracy, bo ci ludzie zawsze szukali Boga”. - Robotniczy Raków zawsze był religijny - podkreślił abp Nowak. Metropolita Częstochowski przypomniał kapłanów pracujących w parafii pw. św. Józefa, szczególnie ks. Władysława Pająka - „kapłana, który kochał robotników”, ks. Franciszka Rąpałę i ks. Zenona Raczyńskiego - „wielkiego społecznika, legendarnego kapelana «Solidarności»”. Abp Nowak mówił również o duchowości ludzkiej pracy. - Praca jest naśladowaniem Boga Stwórcy. Praca ma być na Chwałę Bożą i na pożytek duchowy człowieka - mówił Ksiądz Arcybiskup. „Człowiek ma prawo do godziwej pracy, do godnego odpoczynku i ma prawo do niedzieli” - kontynuował.
Metropolita Częstochowski wskazał także na wzór św. Józefa Robotnika i zaapelował o świętość rodzin. - Kościół klęka przed rodziną, gdzie jest życie, gdzie jest szacunek dla życia - przypomniał abp Nowak. Na zakończenie Ksiądz Arcybiskup zachęcił do wierności Bogu. - Bądźcie ludźmi wiary. Nie wierzcie w życie bez Boga, bo takie życie jest beznadziejne. Niech św. Józef zapala tu na Rakowie do wiary, miłości i pokoju. Nie budujcie na materializmie, ale na pracy duchowej - zaapelował abp Nowak.
Pierwsza prowizoryczna kapliczka w robotniczej dzielnicy Raków powstała w 1904 r. Już rok później zastąpiona została większą kaplicą wybudowaną głównie ze środków przeznaczonych na ten cel przez hutę Bernarda Hantke. 9 lutego 1910 r. biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki erygował parafię pw. św. Józefa Rzemieślnika. W 1913 r. zostały zakupione grunty pod budowę kościoła i powstały pierwsze plany budowy. Początkowo kościół miał być zbudowany w stylu romańskim, ale plany zaginęły podczas I wojny światowej i nie zostały dotąd odnalezione. Budowę świątyni rozpoczęto 4 maja 1926 r. - położono wtedy kamień węgielny i dokonano poświęcenia fundamentów. Kościół oddano do użytku wiernych w roku 1928. Rok później bp Teodor Kubina dokonał uroczystego poświęcenia nowej świątyni.
W latach 80. ubiegłego stulecia kościół stał się miejscem spotkań opozycji demokratycznej. W listopadzie 1984 r. z udziałem m.in. działaczy „Solidarności” z Częstochowy, reprezentowanych przez poczty sztandarowe tajnych Komisji Zakładowych została odprawiona pierwsza Msza św. za Ojczyznę. Inicjatorem tych Mszy św. był ks. Zenon Raczyński, duszpasterz ludzi pracy i kapelan „Solidarności”, który wówczas pełnił funkcję proboszcza parafii pw. św. Józefa Rzemieślnika w Częstochowie. Na terenie tej parafii znajdowała się huta „Częstochowa” (wówczas im. B. Bieruta) i chyba najsilniejszy w mieście NSZZ „Solidarność”. W czasie Mszy św. za Ojczyznę ks. Raczyński wygłaszał kazania poświęcone m.in. prawom człowieka.
W 2001 r. staraniem ks. prał. Bronisława Predera w kościele powstała kaplica Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu. 19 listopada 2002 r. abp Stanisław Nowak oficjalnie podniósł kościół pw. św. Józefa do godności Sanktuarium św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.
W stuletniej historii proboszczami parafii byli: ks. Lucjan Nawrocki (1910-25), ks. Stefan Niedźwiedzki (1925-33), ks. Klemens Gawlikowski (1933-45), ks. Władysław Pająk (1945-49) - nazywany „duszpasterzem i obrońcą hutników”, ks. Franciszek Rąpała (1949-83), ks. Zenon Raczyński (1983-96) - legendarny kapelan częstochowskiej „Solidarności”, ks. Bronisław Preder (od 1996 r.)
Przed utworzeniem parafii na jej terenie działali księża kapelani: ks. Bolesław Osadnik (1905-07) i ks. Lucjan Nawrocki (1907-10).