Uroczystość odpustowa św. Małgorzaty, dziewicy i męczennicy, zgromadziła wiernych w witowskim sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Św. Małgorzata oddała życie za wiarę podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Poprzez wieki jest wzorem wierności nauce Chrystusa pośród prześladowań.
Mszy św. odpustowej przewodniczył ks. Kazimierz Kierner, kapelan Zgromadzenia Braci Szkolnych w Piotrkowie Trybunalskim. Koncelebrowali: ks. prał. Waldemar Kulbat, ks. Piotr Kotas, ks. Michał Ceglarek oraz proboszcz parafii ks. kan. Franciszek Dowleszewicz. Przybyli także księża z dekanatu sulejowskiego pod przewodnictwem ks. kan. Zygmunta Czyża. Nawiązując do męczeństwa św. Małgorzaty, kaznodzieja przywołał postać niedawno beatyfikowanego kapłana-męczennika ks. Jerzego Popiełuszki, który również oddał swoje życie za wiarę i prawdę. Podejmując dalej temat męczeństwa, ks. Kierner odniósł się do osoby ks. mjr. Rocha Łaskiego, męczennika z tej ziemi. Ks. Roch Łaski był pod koniec lat 40. XX wieku proboszczem w Witowie. Podczas okupacji pełnił funkcję kapelana żołnierzy polskich w Wielkiej Brytanii. Nękany i prześladowany przez bezpiekę zapłacił najwyższą cenę za miłość do Boga i Ojczyzny. Jego ofiara nie została zapomniana, o czym świadczy żywa pamięć o tym kapłanie męczenniku pośród witowskiego ludu.
Nawiązując do słów Jana Pawła II, kaznodzieja stwierdził, iż świadectwo męczenników jest zawsze jakimś wyzwaniem - prowokuje, zmusza do zastanowienia. Ktoś, kto nie chce sprzeniewierzyć się głosowi własnego sumienia, może budzić podziw albo nienawiść, ale nie obojętność. Dzięki takiej postawie - stwierdził ks. Kierner - także postać św. Małgorzaty jest wciąż żywa i nie została zapomniana.
Po Mszy św. odbyła się uroczysta procesja eucharystyczna wokół kościoła, w podzięce Bogu za opiekę św. Małgorzaty nad witowską parafią.
W obecnym kształcie parafia witowska powstała w 1815 r. w miejsce skasowanego przez władze carskie klasztoru Norbertanów. Działający od XIII wieku norbertanie wybudowali w latach 1730-1784 na miejscu poprzedniego kościoła wspaniałą barokową świątynię, w której przechowały się dawne obrazy, nagrobki opatów i biskupów oraz inne pamiątki dawnej świetności. Wiele z nich można odnaleźć dzisiaj w świątyni oraz w muzeum, które można zwiedzać po telefonicznym uzgodnieniu z księdzem proboszczem. Największym skarbem parafii jest koronowany obraz Najświętszej Maryi Panny, otoczony kultem od 300 lat. Więcej informacji pod adresem internetowym:
Pomóż w rozwoju naszego portalu
