W Lublinie Bartłomiej I został powitany przez wiernych, duchowieństwo i abp. diecezji lubelsko-chełmskiej Abla u wrót cerkwi katedralnej. W powitaniu patriarchy i krótkiej doksologii uczestniczył metropolita lubelski abp Józef Życiński, któremu dostojny gość wyraził swój głęboki szacunek. Czterokrotnie wspomniał przy tym braterskie więzi, łączące go ze sługą Bożym Janem Pawłem II i przełomowe nauczanie jego pontyfikatu. Podczas spotkania w lubelskiej cerkwi Przemienienia Pańskiego, patriarcha życzył, by „wszystkie nieprzyjemne wydarzenia, które miały miejsce w historii, poszły w zapomnienie”, ponieważ „należy zdyskredytować nie odmienność tradycji, ale konflikty między braćmi tego samego Chrystusa”.
Następnie patriarcha wraz z metropolitą Janem, bp. Arseniuszem oraz innymi gośćmi, udali się na Majdanek, by modlić się w miejscu „wielkiej pogardy człowieka do człowieka, zagłady, bólu i poniżenia godności osoby ludzkiej”, zaś powitany przed gmachem głównym KUL udał się na dziedziniec, by przy pomniku złożyć kwiaty i oddać hołd pamięci Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego. Wypełniona aula im. kard. S. Wyszyńskiego i hymn „Gaude Mater Polonia” w wykonaniu chóru akademickiego KUL, były pierwszym akordem uroczystości nadania doktoratu honoris causa patriarsze. „Uniwersytet, honorując patriarchę Bartłomieja I swoim najbardziej zaszczytnym tytułem, pragnie wyrazić uznanie dla niezwykle aktywnego przywódcy duchowego, kontynuatora ekumenicznego dzieła wielkich patriarchów Konstantynopola: Joachima III, Atenagorasa I i Dymitriosa I. Jego świątobliwość Bartłomiej I jako orędownik pokoju i pojednania, wolności religijnej, praw i godności człowieka oraz troski o zachowanie środowiska naturalnego, stale podtrzymuje świadectwo o radości i świetle zmartwychwstania”.
Recenzentami dokonań honorowego doktoranta byli: abp dr hab. Jeremiasz Jan Anchimiuk prof. ChAT i prawosławny ordynariusz wrocławsko-szczeciński oraz ks. prof. Wacław Hryniewicz, laudację przygotował natomiast abp Józef Życiński. „Bartłomiej I jest człowiekiem o nadzwyczajnych zasługach dla dialogu chrześcijaństwa z myślą współczesną, dialogu międzyreligijnego, troski o środowisko naturalne. Jako 270. następca św. Apostoła Andrzeja jest on zwierzchnikiem 300 mln wyznawców prawosławia. Jego posługa na pograniczu Europy i Azji może służyć w wielu dziedzinach jako wzorzec budowania mostów” - mówił abp Józef Życiński. Podkreślając rolę nadziei i dialogu w życiu Kościoła powszechnego, patriarcha powiedział m.in., że „najważniejsze wydarzenia z historii tego dialogu to spotkanie między patriarchą ekumenicznym Atenagorasem i papieżem Pawłem VI w 1964 r., które doprowadziło do wzajemnego zniesienia anatemy z 1054 r., a także spotkanie papieża Jana Pawła II i naszego poprzednika patriarchy ekumenicznego Demetriosa w 1979 r., które zaowocowało ogłoszeniem dialogu teologicznego między naszymi Kościołami. Podejmujemy dialog w duchu miłości, szczerości i uczciwości. Co za tym idzie, dialog oznacza równość, co z kolei wymaga pokory. Uczciwość i pokora pomagają rozwiać wrogość i arogancję. Jak jesteśmy przygotowani do dialogu, by w nim uszanować innych?”.
„Gratuluję w imieniu Kościoła prawosławnego w Polsce zaszczytnego wyróżnienia nadanego przez elitarną i prestiżową uczelnię katolicką - mówił abp Sawa. - Dzisiejszy dzień potwierdza jej służebność i otwartość na współczesne przejawy życia. Wśród znanych i wybitnych profesorów KUL, czołowe miejsce zajął Jan Paweł II, z którym Wasza Świątobliwość niejednokrotnie się spotykał. Swoją duchowo-intelektualną pieczęć położył on na tej uczelni, która dzisiaj nosi jego imię. Dzisiejszy doktorat jest drugim wysokim odznaczeniem, jakim obdarowała Waszą Świątobliwość moja Ojczyzna. Oba te wyróżnienia są wyrazem uznania Waszych zasług nie tylko wobec prawosławia, ale całego chrześcijaństwa i ludzkości. Największą wagę przywiązujecie do dobra misji chrześcijańskiej, tj. głoszenia Słowa Bożego, którego tak bardzo potrzebuje dzisiejszy, zlaicyzowany i podzielony świat. Jako zwierzchnik Kościoła prawosławnego w Polsce pragnę gorąco podziękować uczelni za dzisiejszy dzień”.

Źródłem myśli patriarchy jest jego głęboka wiara i świadomość odpowiedzialności przed Bogiem, Kościołem i wszystkimi ludźmi dobrej woli. Do przeszłości patriarcha ma twórczy stosunek. Skarb Objawienia Bożego i całokształt doświadczenia życia Kościoła stanowi dla niego wezwanie do przekazania tej wiedzy następnym pokoleniom.
(z recenzji abp. Jeremiasza)