Reklama

Zgierz

Niedziela łódzka 41/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

14 września br. odbyła się podniosła uroczystość związana z 50-leciem obecności Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi w Zgierzu. Jubileusz świętowano w parafii Chrystusa Króla, na terenie której siostry mieszkają i apostołują. Rozpoczęto modlitwą eucharystyczną, której przewodniczył abp Władysław Ziółek. Był obecny także dziekan dekanatu zgierskiego - ks. kan. Henryk Góra, miejscowy proboszcz - ks. kan. Tadeusz Jędrzejak i wikariusz ks. Andrzej Żuchowski. Przybyły siostry pracujące w tej parafii na przestrzeni 50 lat wraz z przełożoną generalną - m. Teresą Kaźmierską. Na początku Mszy św. przełożona domu zakonnego w Zgierzu - siostra Anatolia przedstawiła krótką historię pracy sióstr w Zgierzu. W homilii Pasterz archidiecezji łódzkiej nawiązał do słów Ojca Świętego wypowiedzianych podczas ostatniej pielgrzymki w Ojczyźnie na krakowskich Błoniach 18 sierpnia br.: "Człowiek nierzadko żyje tak, jakby Boga nie było, a nawet stawia samego siebie na Jego miejscu". Służba Sióstr Wspólnej Pracy z pewnością przypomina o potędze Pana Boga. W procesji z darami jako podziękowanie od miejscowej parafii ks. kan. Jędrzejak ofiarował 50 róż. Świątecznie wyśpiewanym Te Deum zakończono obrzędy liturgiczne.
Założycielem Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi jest sługa Boży bp Wojciech Owczarek. 27 października 1922 r. biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki zatwierdził Zgromadzenie. W 1983 r. Zgromadzenie otrzymało prawa papieskie, potwierdzone przez Kongregację do spraw Zakonów i Instytutów Świeckich. Siostry zgodnie ze swoim charyzmatem niosą pomoc Kościołowi w różnych pracach apostolskich: parafialnej, katechetycznej, wychowawczej, opiekuńczej, oświatowej, biurowej, charytatywnej i rękodzielniczej. Okresem obfitującym w nowe powołania zakonne był czas powojenny. Wówczas powstawały nowe domy zakonne, m.in. w Zgierzu. Staraniem proboszcza parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Zgierzu - ks. prał. Szczepana Rembowskiego odzyskano pomariawicki kościół wraz z pomieszczeniami przy ul. Słowackiego. Tenże kapłan zwrócił się do przełożonej generalnej Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy, aby przyjęła tę placówkę. Na początku 1952 r. siostry przybyły do Zgierza i rozpoczęły pracę przy kościele, któremu nadano tytuł Chrystusa Króla. Był to wówczas kościół filialny parafii Matki Bożej Dobrej Rady. 6 czerwca 1952 r. bp Michał Klepacz zezwolił na otwarcie nowego domu zakonnego w Zgierzu. W 1968 r. kard. Stefan Wyszyński - Prymas Polski zatwierdził parafię Chrystusa Króla w Zgierzu. Proboszczem został ks. Eugeniusz Kirzewski, który rozpoczął remont i przebudowę kościoła. W tych pracach pomagały wydatnie siostry. Mieszkały wówczas przy kościele. W związku z przybyciem do parafii księdza prefekta siostry przeniosły się w 1974 r. do wynajętego mieszkania przy ul. Czerwińskiego, by następnie w 1977 r. zamieszkać we własnym nowo zakupionym domu przy ul. Nowotki, dziś Piłsudskiego 61.
W ciągu półwiecza w Zgierzu pracowało 46 sióstr. Z tej liczby 18 sióstr odeszło już do Pana po nagrodę wieczną. Pierwszą przełożoną zgierskiej placówki była s. Serafina Kowalska (1952-63). Najdłużej przebywała w Zgierzu s. Jadwiga Machnowska (1962-73, 1980-89). Owocem modlitwy i pracy sióstr są powołania 6 sióstr do tego Zgromadzenia ze Zgierza. Obecnie wspólnotę zgierską stanowią 4 siostry: 2 katechetki prowadzące katechezę w Szkole Podstawowej nr 3 na terenie parafii św. Jana Chrzciciela i w 6 przedszkolach na terenie parafii zgierskich, zakrystianka - siostra Grażyna pracująca ofiarnie w kościele Chrystusa Króla oraz czwarta siostra wspierająca Kościół i swoją wspólnotę zakonną modlitwą i cierpieniem.
Z okazji jubileuszu życzymy Siostrom Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi, by ich przykład umiłowania Boga całym sercem, umysłem, duszą i całą mocą nadal budował mieszkańców Zgierza i archidiecezji łódzkiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Na tej skale zbuduję mój Kościół”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

commons.wikimedia.org

Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
CZYTAJ DALEJ

Święta Nowego Świata

2026-08-18 14:23

Niedziela Ogólnopolska 34/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Św. Róża z Limy

commons.wikimedia.org

Św. Róża z Limy, dziewica

Św. Róża z Limy, dziewica

Miała 31 lat, gdy umierała, a Lima już wtedy uważała ją za świętą.

Lima na początku XVII wieku była młodym, bogacącym się miastem w Peru należącym wówczas do hiszpańskiego imperium. Obok pałaców, klasztorów i kościołów istniały bieda, nierówności i twardy porządek kolonialny. Właśnie w takim świecie dorastała Isabel Flores de Oliva, późniejsza św. Róża z Limy. Nie wyjechała na misje, nie założyła zakonu, nie została wielką reformatorką, a mimo to stała się pierwszą kanonizowaną świętą Ameryki.
CZYTAJ DALEJ

Ksiądz pielgrzym, który zawsze mówił: „Damy radę”

2026-08-23 13:44

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks Paweł Kłys

„Był sługą, który zawsze mówił: damy radę”. W Łękawie uczczono pierwszą rocznicę śmierci ks. Władysława Pietrzyka

„Był sługą, który zawsze mówił: damy radę”. W Łękawie uczczono pierwszą rocznicę śmierci ks.
Władysława Pietrzyka

– „Dobra, dobra, damy radę, poradzimy sobie” – te słowa ks. Władysława Pietrzyka przez lata towarzyszyły pielgrzymom zmierzającym na Jasną Górę. W przededniu pierwszej rocznicy jego śmierci w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łękawie modlono się za zmarłego kapłana, wspominając go jako człowieka wielkiego serca, kapłana-sługę i gospodarza, który zawsze był gotów pomóc drugiemu człowiekowi.

W sobotni wieczór, 22 sierpnia, Eucharystii w intencji śp. ks. Władysława Pietrzyka przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz. Homilię wygłosił ks. Łukasz Tarnawski, proboszcz parafii św. Kazimierza w Łodzi i wieloletni kierownik Pieszej Pielgrzymki Łódzkiej na Jasną Górę.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję