Umiłowani Siostry i Bracia!
Podczas sierpniowej pielgrzymki na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II mówił nam, że "nadszedł czas, aby orędzie o Bożym Miłosierdziu wlało w ludzkie serca nadzieję i stało się zarzewiem nowej cywilizacji - cywilizacji miłości". W tym też duchu odpowiedzieliśmy na nieszczęście powodzi, jakie dotknęło naszych sąsiadów w Europie. Z różnych stron naszego kraju popłynęła pomoc do Czech, Austrii, Niemiec, na Słowację, Węgry i do Francji. Do poszkodowanych pospieszyli polscy ratownicy, żołnierze i strażacy. Wielu z nas spontanicznie włączyło się w humanitarne wsparcie poprzez ofiary pieniężne i dary rzeczowe dla powodzian.
Wyrażam dziś wdzięczność Księżom Biskupom za ogłoszone apele o pomoc dla poszkodowanych; Księżom Proboszczom i ich współpracownikom w duszpasterstwie parafialnym - za zebrane dary; wszystkim Ofiarodawcom i ludziom dobrej woli - za gest serc i dowód solidarności z tymi, których dotknęło nieszczęście. Szczególną modlitwą obejmuję tych rodaków, którzy osobiście pospieszyli na ratunek ludziom dotkniętym skutkami żywiołu w ich miejscach zamieszkania.
Pamiętamy wsparcie udzielone nam w roku 1997 i w następnych latach, gdy powódź niszczyła różne regiony naszej Ojczyzny. Obecnie chcemy w duchu solidarności i wdzięczności wspomóc mieszkańców sąsiednich krajów, których dotknęło to nieszczęście. Caritas Polska, jak też wiele innych instytucji i organizacji charytatywnych, przekazuje niezbędną pomoc dla poszkodowanych oraz przygotowuje programy odbudowy zniszczonych domów mieszkalnych, placówek medycznych i socjalnych. Nasze indywidualne ofiary - nawet niewielkie - pozwolą na przywrócenie nadziei na lepszą przyszłość bliźnim, którzy niejednokrotnie stracili dorobek całego życia. Bądźmy świadkami Bożego miłosierdzia! Bądźmy solidarni i szczodrzy, niosąc pomoc ludziom cierpiącym z powodu katastrof nawiedzających nasz kontynent!
Wszystkim uczestniczącym w niesieniu pomocy naszym bliźnim boleśnie dotkniętym skutkami żywiołu i wszystkim Ofiarodawcom z serca błogosławię.
Choć nigdy nie zajmował ważnych stanowisk i był kapłanem jakich wielu, zmarł w okolicznościach w Polsce niespotykanych. Ale warto o ks. Stanisławie Zbojnowiczu mówić nie tylko przez pryzmat jego śmierci. Ludzie mówili o nim: męczennik konfesjonału. Nie dlatego, że przy nim zginął, ale dlatego, że nigdy nie wyszedł, dopóki nie wyspowiadał ostatniej osoby. I nie wychodził nawet, jeśli nikogo w kolejce nie było.
Ks. Stanisław Zbojnowicz urodził się 13 października 1958 r. Był najmłodszym z ośmiorga dzieci Mariana i Teresy. Pochodził z Grzęski k. Przeworska. W tamtym czasie jego rodzinna miejscowość należała do parafii kościoła farnego w Przeworsku i to w przeworskim kościele (dziś bazylice) pw. Ducha Świętego 20 października Stanisław otrzymał chrzest św. z rąk ks. Stanisława Krzysztonia. Tam również przyjął pierwszą komunię św. i bierzmowanie. Ale już Mszę św. prymicyjną w 1986 r. odprawił w rodzinnej Grzęsce.
Kinowa „Lalka” Macieja Kawalskiego ma rozmach, piękne kostiumy i znakomitych aktorów. Zabrakło w niej jednak sceny, w której Prus zawarł być może swoje najważniejsze przesłanie: śmierci Ignacego Rzeckiego – ostatniego romantyka – i trzech łacińskich słów odnalezionych w jego kieszeni.
Podziel się cytatem
W końcowym, powieściowym wątku „Lalki” Prusa doktor Szuman wypowiada do Ignacego Rzeckiego, wciąż czekającego na powrót Napoleona i Wokulskiego, znamienne słowa: „Romantycy muszą wyginąć, to darmo: dzisiejszy świat nie dla nich….Powszechna jawność sprawia to, że już nie wierzymy ani w anielskość kobiet, ani w możliwość ideałów. Kto tego nie rozumie, musi zginąć albo dobrowolnie sam ustąpić…”. Rzecki zostaje potem sam. Wkrótce umiera. W jego pokoju - z okrągłym stołem z czarnym kałamarzem, ćwierćwiekową pajęczyną i ćwierćwiekową firanką - gromadzą się dawni znajomi. Na koniec zostają tylko Szuman i Ochocki. „Przypatrz mu się pan - mówi doktor Szuman - ostatni to romantyk! Jak oni się wynoszą… Jak oni się wynoszą….”. Ochocki pochyla się, by ująć „zimną już rękę Rzeckiego”, gdy nagle w bocznej kieszeni zmarłego dostrzega list Węgiełka z nakreśloną strofą Horacego: Non omnis moriar (Nie wszystek umrę).
Polskie dzieci włączają się w światową modlitwę różańcową zainaugurowaną w Watykanie przez Leona XIV. W ramach inicjatywy „Milion dzieci modli się na różańcu” najmłodsi z różnych krajów proszą o zakończenie wojen, pojednanie i pokój. W Polsce tegoroczna modlitwa ma szczególną intencję – pokój w Libanie.
Akcja trwa od 1 do 7 października. Do wspólnej modlitwy włączają się dzieci w rodzinach, szkołach i parafiach. Pomoc Kościołowi w Potrzebie zachęca do udziału katechetów, nauczycieli, rodziców i duszpasterzy, którzy mogą zgłaszać grupy uczestników. Organizator przygotował także materiały dla dzieci i katechetów, m.in. plakaty, ulotki, listy oraz materiały formacyjne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
