Reklama

Serwis częstochowski

Niedziela częstochowska 48/2002

Spotkanie w Kurii Metropolitalnej

Spotkanie w Kurii Metropolitalnej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Papieskie Dzieła Misyjne

Reklama

Kolejne warsztaty misyjne dla katechetów, nauczycieli i animatorów zorganizowane przez Papieskie Dzieła Misyjne odbyły się 12 października w gmachu Kurii Metropolitalnej w Częstochowie. Prowadził je ks. Jacek Gancarek - dyrektor diecezjalny Papieskich Dzieł Misyjnych i delegat Księdza Arcybiskupa ds. misji. W spotkaniu wzięli udział zaproszeni goście: dyrektor krajowy Papieskiego Dzieła Misyjnego w Polsce - ks. Jan Piotrowski, który wygłosił referat na temat: Duchowość misyjna katechety, i ks. Eugeniusz Szyszka - sekretarz krajowy Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła wraz z s. Joanną Lendzion - sekretarzem krajowym Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci, którzy mówili o Orędziu Ojca Świętego oraz o uroczystościach związanych z obchodami II Dnia Papieskiego. S. Joanna Lendzion opowiadała o Papieskim Dziele Misyjnym Dzieci (praca z dziećmi w szkole i parafii) i gorąco zachęcała katechetów i animatorów do podobnej inicjatywy. Korzystając z pomocy kolorowych plansz i folderów przedstawiła pracę misyjną z dziećmi. Podkreśliła wagę modlitwy różańcowej (Różaniec misyjny) i poprosiła o wspólną modlitwę w intencjach Papieża, misjonarzy i krajów misyjnych.
Na zakończenie spotkania ks. Jacek Gancarek podziękował przybyłym gościom i uczestnikom za obecność oraz przypomniał o dniu Misyjnym Dzieci na Jasnej Górze 1 czerwca 2003 r. Po spotkaniu w Kurii wszyscy udali się na wspólną Mszę św. do kościółka rektorackiego, gdzie podjęli modlitwę w intencji Ojca Świętego - Największego Misjonarza i wszystkich misjonarzy z naszej diecezji.
Warsztaty te są dobrą szkołą animacji misyjnej dla katechetów i animatorów misyjnych, pomagają zrozumieć pełniej słowa Ojca Świętego "że każdy chrześcijanin z mocy chrztu św. jest misjonarzem i jest odpowiedzialny za dzieło misyjne Kościoła powszechnego".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Tekst i fot.: Ewelina Czok, katechetka

Niepodległość pieśnią pisana

Nie po raz pierwszy mury kościoła pw. św. Jana Chrzciciela w Olsztynie k. Częstochowy rozbrzmiewały patriotyczną pieśnią. Doskonała akustyka świątyni, wspaniała publiczność i współpraca miejscowego proboszcza z tutejszym Gminnym Ośrodkiem Kultury sprawiają, że spotkania kulturalne nie należą tu do rzadkości. Tak było również 10 listopada br. W przeddzień rocznicy Odzyskania Niepodległości mieszkańcy Olsztyna, a także goście z bliższych i dalszych okolic po Mszy św. uczestniczyli w koncercie muzyki polskiej. Solistka Beata Zawadzka przy akompaniamencie Teresy Ptak wykonała m.in. utwory Stanisława Moniuszki i Fryderyka Chopina. Ozdobą wieczoru był występ miejscowego chóru "Grazioso" pod batutą Grzegorza Papalskiego, którego jednym z wokalistów i założycieli jest wójt gminy Marian Stępień. Jak powiedział proboszcz parafii ks. Ryszard Grzesik, mieszkańcom Olsztyna tradycje patriotyczne są szczególnie bliskie, to przecież m.in. za udział mieszkańców w powstaniu styczniowym Olsztyn stracił prawa miejskie w 1870 r. Obecnie, chociaż Olsztyn jest niewielką podczęstochowską miejscowością, tradycje patriotyczne są tu bardzo żywe, a niepodległościowe pieśni niosą się daleko ponad jurajskimi skałkami.

Wojciech Mścichowski

Apel do ruchów, stowarzyszeń i bractw Archidiecezji Częstochowskiej przed Peregrynacją Obrazu Jezusa Miłosiernego

"Trzeci rok nowego tysiąclecia chrześcijaństwa stawia przed nami nowe wezwania i nowe wyzwania" (z Listu Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego do Kapłanów, Osób Konsekrowanych i Katechetów, 1). Stawia je przed nami w tym roku liturgicznym Peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego od Adwentu 2002 do Adwentu 2003. Stanie się ona okazją dla każdego z nas do osobistej kontemplacji oblicza Chrystusa, Boga i Człowieka, Umęczonego za nas i Zmartwychwstałego, do której na progu Trzeciego Tysiąclecia Chrześcijaństwa zachęca nas Jan Paweł II w Liście Novo millennio ineunte. Uczynimy to w duchu innego wezwania Ojca Świętego, aby "wypłynąć na głębię" naszych serc i sumień.
W dniach 16 i 17 listopada br. w olsztyńskiej "Świętej Puszczy" odbyło się VI Forum Ruchów, Stowarzyszeń i Bractw Archidiecezji Częstochowskiej. Tematem spotkania było hasło nowego roku liturgicznego: Umiłować Chrystusa. Mamy kochać Chrystusa w Bogu, bo sami zostaliśmy przez Niego umiłowani miłością odwieczną; mamy kochać Chrystusa w Nim samym, bo On uczył nas miłować miłością heroiczną i sam dał jej przykład w swojej męce i śmierci dla naszego zbawienia; wreszcie mamy kochać Chrystusa w człowieku, tj. w sobie samym i w innych, w naszych braciach i siostrach. (...).
Z tych wskazań wynika jedno: abyśmy umiłowali Chrystusa i zawierzyli Bożemu miłosierdziu. To wezwanie ma przełożenie na konkretny język czynów: Po pierwsze: mamy zadbać, aby spotkania naszych wspólnot miały jako najważniejszy element formacyjny osobiste przeżycie bliskości Chrystusa, kontemplacji Jego Oblicza; po drugie: aby nasze wspólnoty uczestniczyły w kulcie Chrystusa poprzez czynny udział w przygotowywaniu i prowadzeniu nabożeństw liturgicznych i paraliturgicznych; prowadzenie "modlitwy brewiarzowej" w parafii jako animatorzy modlitwy liturgicznej; po trzecie: troska o znaki święte i wystrój kościoła; pomoc przy przygotowywaniu dekoracji kościoła na Boże Narodzenie i Wielkanoc.
Ważnym naszym zadaniem jest czynny udział naszych wspólnot w przygotowaniu, przeprowadzeniu i zbieraniu owoców Peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego. Określiliśmy to zadanie jako przygotowanie "przed - w trakcie - i po". Po pierwsze: "przed nawiedzeniem" - przez cały rok osobista i wspólnotowa modlitwa w tej intencji, aby przygotować grunt pod dobry zasiew słowa i czynu we własnej parafii i w całej archidiecezji; po drugie: "w trakcie nawiedzenia" - przygotowanie i prowadzenie adoracji i modlitw; po trzecie: "po nawiedzeniu" - podjęcie konkretnych zadań wynikających z Kultu Bożego Miłosierdzia, o czym pisze Ksiądz Arcybiskup, abyśmy "wyznawali miłosierdzie Boże, doświadczali sami miłosierdzia Bożego i czynili miłosierdzie drugim".
"Wyznamy Miłosierdzie Boże", jeśli włączymy się w tworzenie przy własnej parafii "Ogniska Miłosierdzia". Będzie ono działać na trzech płaszczyznach: modlitwy, słowa i czynu, gromadząc w kościołach parafialnych, w kaplicach lub przy przydrożnych krzyżach na wspólnej "modlitwie" w godzinę Miłosierdzia (15.00) pragnących uwielbić Boga bogatego w miłosierdzie (por. Ef 2,4) Koronką do Bożego Miłosierdzia; następnie wszystkie te osoby z parafii, które będą chętne podjąć "posługę słowa" przez kolportaż książek i czasopism katolickich w parafii; a wreszcie wszystkich tych, którzy z Bożego ponaglenia podejmą "czyny miłosierdzia", włączając się w pracę Parafialnego Zespołu "Caritas". Ufamy, że powstanie w ten sposób armia Apostołów Bożego Miłosierdzia, która okaże się niezbędną pomocą dla kapłanów i osób konsekrowanych w duchowej przemianie społeczności lokalnej i całej archidiecezji. Wspierając zaś katolickie środki masowego przekazu i parafialne zespoły "Caritas", przyczyni się do zintensyfikowania działań na rzecz ewangelizacji, apostolstwa i praktyki miłosierdzia. (...)

Ks. dr Dariusz Nowak - Asystent Archidiecezjalnej Rady Ruchów, Stowarzyszeń i Bractw

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: "Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Bóg patrzy głębiej niż czyny. Intencje kształtują nasze relacje i wybory.
CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje Papieża: W Kościele otaczać się dobrymi ludźmi

2026-02-27 11:10

[ TEMATY ]

rozważanie

Rekolekcje papieża

Vatican Media

Im lepiej funkcjonują centralne urzędy Kościoła, tym większa korzyść dla Kościoła na całym świecie – na to wskazanie św. Bernarda zwrócił uwagę bp Erik Varden w dziesiątej nauce wygłoszonej podczas rekolekcji wielkopostnych Papieża i Kurii Rzymskiej. Przypomniał, że Bernard radził późniejszemu papieżowi Eugeniuszowi III przede wszystkim otaczać się dobrymi ludźmi.

Święty Bernard napisał traktat „O rozważaniu” (De consideratione). Cieszył się on najszerszym rozpowszechnieniem spośród wszystkich jego dzieł. Może się to wydawać zaskakujące, ponieważ tekst jest w istocie listem skierowanym do konkretnej osoby w wyjątkowej sytuacji. Bernard napisał go dla swojego współbrata, włoskiego mnicha Bernarda dei Paganelli, który — będąc już kapłanem Kościoła w Pizie — wstąpił do Clairvaux w 1138 roku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję